สิ่งที่พ่อเสียใจ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เหลืออีกเพียง 9 วัน เท่านั้น การเลือกตั้งใหญ่จะมาถึงใครรักใคร ก็เตรียมตัวได้ จะเป็นเบอร์ 1 เบอร์ 10 หรือโหวตโนก็เป็นสิทธิของทุกคน

แต่ทว่า เลือกตั้งกันแล้ว ทุกฝ่ายต้องสงบใจกันให้มากขึ้นสักนิดไม่ว่าฝ่ายใดจะชนะเลือกตั้ง

เพราะหนังตัวอย่างที่ออกมา ดูเหมือนว่า จะมีความดุเดือดเลือดพล่าน และจะทำให้หลังการเลือกตั้ง ทุกอย่างจะวุ่นวาย ไม่ยุติ

เสื้อแดงก็ขู่ จะเคลื่อนขบวน หากเพื่อไทยได้คะแนนอันดับ 1 แต่จัดตั้งรัฐบาลไม่ได้ ขณะที่กระแสอีกด้านก็เตรียมเสียงยี้ ตั้งท่าจะลุยหากเพื่อไทยจัดตั้งรัฐบาลสำเร็จ

ลองไปตรวจสอบความรู้สึกของชาวบ้านก็ได้ ขณะนี้ต่างจากการเลือกตั้งครั้งอื่นๆ

เพราะการพูดจาทางการเมือง อาจกลายเป็นเรื่องชวนวิวาทได้ง่ายๆ

ไม่มีใครยอมใคร ไม่มีใครถอยมาตั้งหลัก

คนทำสื่ออย่างพวกผม โดนหนักหน่อย พอลงข่าวเพื่อไทย พวกที่รักประชาธิปัตย์ก็ต่อว่าต่อขาน ห้ามลงข่าวเพื่อไทย ห้ามลงรูปยิ่งลักษณ์ บางคนขนาดเขียนต่อว่าพวกผมรับเงินทักษิณมาเท่าไหร่ก็มี

พอลงข่าวประชาธิปัตย์ หรือวิจารณ์เพื่อไทย พวกสีแดงก็ซัดอีก จะขัดขวางเพื่อไทย เชียร์ประชาธิปัตย์กันไปถึงไหน

บรรยากาศแบบนี้มันแผ่ไปทั่วบ้านเมือง

แล้วการเลือกตั้งแก้ปัญหาความขัดแย้งได้อย่างไร

ทั้งหมด อดนึกถึงคำพูดของ ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล หรือ อาจารย์สุเมธ เลขามูลนิธิชัยพัฒนาไม่ได้ โดยวันพุธที่ผ่านมา ผมและเครือข่ายรวมใจช่วยภัยน้ำท่วม ไปมอบเงินบริจาคที่คงเหลือจากการรับบริจาคช่วยชาวใต้ เข้ามูลนิธิชัยพัฒนา

วันนั้น ก็คุยกันสารพัด และวกเข้ามาสีเสื้อจนได้ โดยอาจารย์สุเมธบอกว่า ไม่ว่าจะเป็นสีเสื้อไหน อาจารย์ไปพูดคุยทั้งนั้น เชิญไปบรรยายก็ไปเหมือนๆ กันหมด

เพราะไม่ว่าเสื้อสีไหน ก็เป็นลูกของแผ่นดิน ลูกของพระเจ้าอยู่หัวเหมือนๆ กัน

อาจารย์ยังถามอีกว่า รู้ไหม สิ่งใดที่ทำให้พ่อของแผ่นดินเสียใจมากที่สุด

ถามแล้ว อาจารย์ก็ตอบเสร็จสรรพว่า ก็เหมือนกับพ่อแม่คนอื่นๆ แหละ สิ่งที่ทำให้พ่อเสียใจก็คือการที่ลูกทะเลาะกัน

แล้วพวกเรา ยังจะทำให้พ่อเสียใจกันไปนานอีกเท่าใดกัน