พฤติการณ์ร้ายแรง

เรื่อง สลาตัน

รู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งตอนที่เดินบนทางเท้า จู่ๆ ก็มีรถจักรยานยนต์บีบแตรไล่เสียงสนั่นตกใจ ทั้งที่เดินบนทางเท้า (ย้ำเดินบนทางเท้า) ไม่ใช่ทางขับขี่รถ ในใจตั้งคำถาม นี่…เราผิดหรือที่มาเดินขวางทางพวกท่าน มันไม่ใช่ถนนที่พวกท่านจะมาขับขี่รถจักรยานยนต์เลยมิใช่หรือ ดันมาบีบแตรไล่เฉยเลย เชื่อว่าหลายท่านคงโดนมากันบ้าง…

เชื่อว่าต่อจากนี้ปัญหาขับขี่รถจักรยานยนต์จะหายไป เนื่องจากเมื่อสัปดาห์ก่อนมีตัวอย่างคดีขับขี่บนทางเท้าถูกศาลพิพากษาจำคุก ด้วยเพราะขี่รถจักรยานยนต์เฉี่ยวนักเรียนที่กำลังเดินอยู่บนฟุตปาทจนได้รับบาดเจ็บ ถือเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น

ย้อนวันศาลอ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำ อ.8112/2561 ที่พนักงานอัยการฝ่ายคดีศาลแขวง 2 (รัชดาฯ) เป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง ภูวดล ศรีสำโรง อายุ 23 ปีเศษ อาชีพรับ-ส่งเอกสาร (เมสเซนเจอร์) ที่ขี่รถจักรยานยนต์ชนเด็กนักเรียนหญิง โรงเรียนบดินทรเดชา 3 บนทางเท้าได้รับบาดเจ็บ เป็นจำเลย

ในความผิดฐานผู้ใดกระทำโดยประมาทรวมกว่า 4 ข้อหา โดยระบุพฤติการณ์ความผิดสรุปว่า เมื่อวันที่ 26 พ.ย. 2561 เวลากลางวัน จำเลยได้ขี่รถจักรยานยนต์ทะเบียน 6 กฎ 6283 กทม. ไปตามถนนลาดพร้าว จากทางถนนพหลโยธินมุ่งหน้าไปทางซอยลาดพร้าว 112 ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังที่ต้องมีตามวิสัย ซึ่งจำเลยได้ขี่รถมาตามถนนลาดพร้าวด้วยความเร็ว

เมื่อไปถึงบริเวณป้ายรถประจำทางใกล้ปากซอยลาดพร้าว 69 แขวงสะพานสอง เขตวังทองหลาง โดยถนนเส้นนั้นเป็นทางเดินรถที่จัดแบ่งช่องเดินรถไว้สองช่องและมีทางเท้าอยู่ด้วย แต่จำเลยกลับขี่รถขึ้นบนทางเท้าโดยไม่มีเหตุสมควรและขี่ด้วยความเร็ว โดยไม่ให้สัญญาณเตือนคนเดินเท้าให้รู้ตัว

อันเป็นการขี่รถโดยประมาทน่าหวาดเสียวที่อาจเกิดอันตรายต่อบุคคลและทรัพย์สินและไม่คำนึงถึงความปลอดภัยหรือความเดือดร้อนของผู้อื่น ซึ่งขณะนั้นเด็กนักเรียนผู้เสียหายเดินอยู่บนทางเท้าบริเวณป้ายรถเมล์ใกล้ปากซอยลาดพร้าว 69 ถูกเฉี่ยวชนอย่างแรงจนล้มลง ได้รับบาดเจ็บมีอาการปวดที่สะโพกและแผลถลอกที่บริเวณขาทั้งสองข้าง เหตุเกิดที่แขวงสะพานสูง เขตวังทองหลาง กทม.

ศาลพิเคราะห์รายงานสืบเสาะและพินิจจำเลยแล้วเห็นว่า “ทางเท้า” ตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 4 (11) คือพื้นที่ที่ทำไว้สำหรับให้คนเดิน ซึ่งอยู่ข้างใดข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างของทางหรือส่วนที่อยู่ชิดขอบทาง ใช้เป็นที่สำหรับคนเดิน โดยกฎหมายดังกล่าวห้ามขับรถบริเวณทางเท้าโดยไม่มีเหตุอันสมควร โดยให้คำนึงถึงความปลอดภัยของคนเดินเท้า ซึ่งเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่า การจราจรบนท้องถนนในเขต กทม. ทุกเขตมีความหนาแน่นติดขัดต้องใช้เวลาในการเดินทาง

ดังนั้น การที่ “จำเลย” ขับรถจักรยานยนต์ด้วยความเร็วบนทางเท้าเพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรที่ติดขัดเป็นการกระทำเพื่อประโยชน์ของจำเลยแต่ฝ่ายเดียว โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยและความเดือดร้อนของผู้ใช้ทางเท้า จนเป็นเหตุให้เฉี่ยวชนผู้เสียหายซึ่งเดินบนทางเท้าได้รับอันตรายแก่กาย อันเป็นการจงใจฝ่าฝืนกฎหมายที่มีไว้คุ้มครองผู้ใช้ทางเท้า และยังเป็นการขาดจิตสำนึกต่อสังคมส่วนรวม อีกทั้งจำเลยเคยกระทำความผิดในลักษณะเดียวกันกับคดีนี้มาก่อน แต่ไม่ถูกจับดำเนินคดีอาญาพฤติการณ์แห่งคดี จึงเป็นเรื่องร้ายแรง

ถือว่าศาลท่านยังมีความเมตตาปรานี เพราะจำเลยให้การรับสารภาพและไม่เคยต้องโทษอาญามาก่อน ศาลปรานีเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังแทน 1 เดือนแต่ไม่รอลงอาญา เนื่องจากศาลชี้เป็นพฤติการณ์ร้ายแรง