ราคาสินค้าเกษตรเท่านั้น

โดย... ณ กาฬ เลาหะวิไลย

เศรษฐกิจในปีนี้แม้ว่าจะมีการปรับประมาณการเติบโตขึ้นมาอยู่ที่ระดับ 3.8 แต่ก็ยังคงเป็นปัญหาเดิมคือการโตกระจุก ไม่กระจายออกมา

บรรยากาศเลยไม่คึกคัก หลากหลายกิจกรรมร้านค้าหงอยเหงา

ทั้งหมดเกิดจากโครงสร้างทางเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงไป โดยการหวังจะพึ่งพาการส่งออกให้ขยายตัวและทำให้เศรษฐกิจเฟื่องฟูคึกคักคงไม่ใช่เช่นเดิม

เพราะการส่งออกในยุคนี้จำเป็นต้องอาศัยวัตถุดิบจากต่างประเทศ หักกลบลบหนี้เหลือกำไรตกค้างบางส่วน บางบริษัทก็เป็นกิจการ ต่างชาติ กำไรก็ส่งกลับประเทศไปหมด

ส่วนค่าแรง ค่าจ้าง เดิมคนไทยเคยได้รับเต็มที่ แต่ยามนี้ กลายเป็นเมียนมา ลาว เขมร ที่เป็นแรงงานสำคัญในภาคการผลิต ได้ค่าจ้าง เท่าไหร่ก็โอนกลับบ้านเกิดเมืองนอนหมด

ขณะเดียวกันจากสภาพการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ทำให้หลายธุรกิจต้องเข้าสู่ยุคประหยัด ลดขนาดองค์กร อาทิ กลุ่มธนาคารพาณิชย์ที่เคยเป็นกลุ่มจ้างแรงงานมากอันดับต้นในระบบ ก็ต้องปรับองค์กร ลดขนาด ลดอัตรากำลัง

สภาพโตแล้วตันจึงเกิดขึ้น

หนทางที่จะทำให้เศรษฐกิจโตและฟื้นตัวอย่างคึกคัก คือการดันจากข้างล่างขึ้นไป โดยให้ระดับล่างมีรายได้เพิ่มขึ้น ด้วยการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจเสียใหม่

แต่นั่นแหละ การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจต้องใช้เวลา ใช้การดำเนินการที่ต่อเนื่อง คิดจะทำวันนี้ เห็นผลพรุ่งนี้คงได้แต่ฝันไป

ที่พอจะหวังทำให้เศรษฐกิจดันขึ้นมาจากข้างล่างก็คือราคาพืชผลการเกษตร

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พืชผลการเกษตรสำคัญ ต่างพากันตกน้ำป๋อมแป๋ม ราคาตกต่ำอย่างพร้อมเพรียง ไม่ว่าจะเป็นข้าว ยางพารา ปาล์มน้ำมัน ฯลฯ

ผลก็คือทำให้เงียบเหงากันเป็นแถบ ตั้งแต่ภาคใต้ ภาคอีสาน ที่เป็นแหล่งปลูกยางพารา และภาคกลางที่เป็นพื้นที่ปลูกข้าวสำคัญ

เมื่อราคาพืชผลการเกษตรมีปัญหา กำลังซื้อก็หดหายไปจาก ระบบ โดยเกษตรกรเมื่อมีรายได้จากราคาพืชผลการเกษตร ก็จะจับจ่ายใช้สอย เมื่อราคาสินค้าเกษตรไม่ดี เม็ดเงินจากระดับฐานรากจึงไม่สะพัด ไม่เกิดเงินหมุนเวียนเพื่อมาสร้างตัวทวีคูณทางเศรษฐกิจ

ชาวนาก็หน้าแห้ง สินค้าอุปโภค บริโภคก็แห้งเหี่ยว ร้านค้า ร้านขาย ก็เงียบ

ดังนั้นถ้าราคาพืชผลการเกษตรไม่ฟื้น การหวังจะให้เศรษฐกิจเติบโต และเกิดการกระจายรายได้อย่างทั่วถึง สร้างความคึกคักกันเต็มที่ ก็เห็นทีจะยาก

และปัญหาที่น่าปวดหัวก็คือ ราคาสินค้าเกษตรส่วนใหญ่ผูกพันกับราคาในตลาดโลก ถ้าตลาดโลกราคาตกต่ำ ก็อย่าหวังจะเห็นราคาในประเทศปรับตัว ยกเว้นจะไปประกันราคา หรือซื้อมาเก็บในราคาสูงๆ แต่คงไม่มีรัฐบาลไหนจะกล้าทำอีก เพราะตัวอย่างจากการประกันราคาข้าว 1.5 หมื่นบาท เป็นหนังตัวอย่างมาแล้ว

ไปๆ มาๆ จึงต้องเดือดร้อนขอให้เทวดาช่วย

ถ้าข้าว ยางพาราดี รับรองว่าทุกอย่างจะติดลมบน n