บ้านวิมานที่ยากเอื้อมถึง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ข่าวที่อ่านแล้วต้องนั่งนิ่งสักพักคือการที่ราคาที่ดินปรับตัวสูงขึ้นมหาศาล

เท่าที่มีการบอกออกมาคือที่ดินปรับตัวขึ้นปีละ 30%

ทั้งหมดทำให้บรรดาผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ต้องปรับตัว อาทิ การทำโครงการต้องมีขนาดใหญ่ขึ้น โดยซื้อที่ดินตั้งแต่ 100 ไร่ขึ้นไป เพื่อให้ประหยัดต้นทุนการดำเนินการ

นอกจากนั้น ก็ต้องมีการไล่เก็บสะสมที่ดินเอาไว้ เพื่อพัฒนาโครงการในอนาคต

แต่นั่นก็เป็นเพียงการประคับประคองสถานการณ์ได้บางส่วน

ต่อไปเมื่อที่ดินที่สะสมหมดลง ก็ต้องไปซื้อที่ดินใหม่ ที่ราคาแพง

แล้วบรรทัดสุดท้ายที่จะตามมาก็คือราคาอสังหาริมทรัพย์ ตั้งแต่บ้านเดี่ยว ทาวน์เฮาส์ คอนโดมิเนียม ต้องแพงขึ้นไปด้วย

สิ่งที่ชาวบ้านธรรมดา มนุษย์เดินดิน กินเงินเดือนทำได้ก็คือ ต้องเลือกที่อยู่อาศัยที่ไกลออกไปเรื่อยๆ ตามสภาพต้นทุนที่ดินที่แพงระยับ แล้วก็เดินทางต่อเข้ามาในเมือง

หรืออีกทางเลือกก็คือขนาดที่อยู่อาศัย จะเล็กลงเรื่อยๆ โอกาสจะอยู่บ้านเดี่ยวคงรางเลือน ทาวน์เฮาส์ก็ยังยาก กลายเป็นคอนโดมิเนียมขนาดเล็ก ขนาดจิ๋วแทน

ยุคนี้ยังคงเรียกขนาดคอนโดมิเนียมเป็นตารางเมตร แต่ต่อไปเห็นทีจะต้องนับกันเป็นตารางฟุต

ปัญหาที่ดินแพง ราคาอสังหาริมทรัพย์ปรับตัว เกิดขึ้นในมหานครใหญ่ๆ ของโลก

ในอนาคตคนจบใหม่ คนชั้นกลางอาจไม่มีความสามารถในการซื้อที่อยู่อาศัยเป็นของตัวเองเพียงลำพังได้

ต่อไปการซื้อคอนโดมิเนียม อาจจะซื้อหรือเช่ากันเพียงห้องเดียว เป็นห้องนอน แต่ต้องใช้ห้องน้ำส่วนกลางร่วมกันกับอีกหลายๆ ครอบครัว

ราคาอสังหาริมทรัพย์ในขณะนี้ ยังคงไม่ปรับตัวมากนัก เนื่องจากสต๊อกอสังหาริมทรัพย์ คงค้างยังคงมีอยู่มาก และต้องใช้เวลาในการดูดซับอีกพักใหญ่

แต่ต่อไปเมื่อสต๊อกเก่าถูกขายออกไปหมด ก็เข้าสู่ช่วงอสังหาริมทรัพย์ปรับราคา

ลองคิดกันดูก็ได้ ต้นทุนค่าที่ดินเพิ่มปีละ 30% ไม่ต้องไปนับต้นทุนค่าก่อสร้าง ฯลฯ รายได้ของมนุษย์เงินเดือน หรือแม้กระทั่งเจ้าของกิจการขนาดกลาง ขนาดเล็กมีไหมที่จะกำไรกันเพิ่มปีละ 30%

แม้มีความหวังภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างจะทำให้มีการปล่อยที่ดินที่ซื้อเก็งกำไรกันออกมา แต่ทว่าคงได้ผลเฉพาะรายเล็กรายน้อยที่ไปซื้อที่ดินเก็บไว้ แล้วไม่อยากเสียภาษี ก็ต้องขายออกมา

ส่วนบรรดาเศรษฐีมีทรัพย์เป็นอนันต์ จะมีสารพัดช่องทาง อาทิ ใช้บริการทางกฎหมาย ผ่านกระบวนการต่างๆ ทำให้อัตราภาษีที่ดินลดต่ำลง อยู่ในวิสัยจะจ่าย หรือถือครองได้ไปนานหลายชาติ

ที่ดินที่เก็บเอาไว้ สุดท้ายต้องไปบวกต้นทุนภาษี ต้นทุนต่างๆ กลายเป็นราคาที่ดินของอนาคต  เพื่อรอการขาย หรือการพัฒนา

บ้านคือวิมานของเรา ในอนาคตคงจะเป็นแค่วิมานในอากาศ

กว่าจะเอื้อมถึงก็จะยาก ลำบากแสนสาหัส