แรงงานนอกระบบ ของอาเซียน

แรงงานนอกระบบมีทั้งกลุ่มที่ทำงานรับจ้างและกลุ่มที่ทำอาชีพอิสระทั่วไป แรงงานเหล่านี้ไม่มีรายได้ประจำ ไม่มีสวัสดิการ และไม่มีกฎหมายใดๆ คุ้มครองดูแล จึงต้องยอมรับสภาพการทำงานที่ไม่ดี เสี่ยงอันตราย และถูกกดขี่ค่าแรงมายาวนาน

ประเด็นเรื่องแรงงานนอกระบบถูกนำมาพิจารณาในการประชุมรัฐมนตรีแรงงานอาเซียนบวก 3 (ASEAN Plus Three Labour Ministers Meeting หรือ ALMM+3) ครั้งที่ 9 เมื่อวันที่ 16 พ.ค. 2559 ณ นครเวียงจันทน์ สปป.ลาว ซึ่งที่ประชุมได้แลกเปลี่ยนข้อคิดเห็น ข้อมูลและแนวปฏิบัติของแต่ละประเทศในการส่งเสริมการถ่ายโอนจากการจ้างงานนอกระบบไปสู่การจ้างงานในระบบ

ทั้งนี้ อาเซียนคำนึงถึงความแตกต่างทางการพัฒนาของแต่ละประเทศและความจำเป็น ที่จะต้องมีนโยบายทั้งในระดับประเทศและระดับภูมิภาค ในการส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศสมาชิกอาเซียนและอาเซียนบวกสามให้เกิดการแลกเปลี่ยนประสบการณ์แนวปฏิบัติที่ดี รวมทั้งการส่งเสริมการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้วย

ที่ประชุมได้เห็นชอบ “ปฏิญญาเวียงจันทน์ว่าด้วยการเปลี่ยนผ่านจากการจ้างงานนอกระบบไปสู่การจ้างงานในระบบเพื่อมุ่งสู่การส่งเสริมงานที่มีคุณค่าในอาเซียน” (Vientiane Declaration on Transition from Informal Employment to Formal Employment towards Decent Work Promotion in ASEAN) โดยมีหลักการสำคัญ ได้แก่

1.ส่งเสริมนโยบายการจ้างงานที่ทุกคนมีส่วนร่วมโดยเฉพาะในชนบท โดยการเปลี่ยนผ่านจากการจ้างงานนอกระบบไปสู่การจ้างงานในระบบ

2.สร้างและขยายการจ้างงานที่ได้รับการคุ้มครองทางสังคมอย่างเท่าเทียม

3.อำนวยความสะดวกในการเปลี่ยนผ่านจากการจ้างงานนอกระบบไปสู่การจ้างงานในระบบโดยการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ การวิจัยและการแลกเปลี่ยนข้อมูลและแนวปฏิบัติที่ดี

4.ส่งเสริมให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนผ่านดังกล่าว และ

5.การดำเนินการตามเอกสารฉบับนี้เป็นไปตามกฎระเบียบ นโยบาย และแผนงานระดับชาติของแต่ละประเทศสมาชิก

หากปฏิญญานี้ถูกนำไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม จะช่วยส่งเสริมให้เศรษฐกิจของอาเซียนเติบโตอย่างต่อเนื่อง ครอบคลุมและยั่งยืน รวมทั้งจะทำให้เกิดการจ้างงานเต็มที่และมีผลิตภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทุกคนจะได้ทำงานที่มีคุณค่า

ยิ่งไปกว่านั้น ปฏิญญานี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญอันจะช่วยให้อาเซียนบรรลุเป้าหมายที่ 8

ของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาติได้อีกด้วย