นักธุรกิจเมียนมา กับการพัฒนาท้องถิ่น

โดย...กริช อึ้งวิทูรสถิตย์

ผมได้มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมเยือนลูกค้าตามท้องถิ่นต่างๆ มีหลายที่ค่อนข้างจะประทับใจมากกับแนวคิดของนักธุรกิจท้องถิ่นของเมียนมา เพราะการพัฒนาท้องถิ่นนั้นไม่สามารถรอแค่รัฐบาลที่จะเข้ามาจัดการหรืองบประมาณที่จะเทลงมาสร้างสาธารณูปโภค เขาเหล่านั้นจะไม่งอมืองอเท้ารอเลยครับ เพราะเขาทราบดีว่ารัฐบาลของเขายังต้องจัดการสิ่งต่างๆ เช่น เศรษฐกิจ การเมือง การปกครอง การสร้างเมือง หลังจากที่หยุดพักมานาน ทำให้สรรพกำลังของรัฐบาลที่จะต้องใช้นั้น ช่างมากมายเหลือเกิน ดังนั้นถ้าจะรอแต่งบประมาณแผ่นดินคงจะต้องรออีกยาวนานทีเดียวครับ

ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นชัดเจนคือที่เกาะสอง รัฐตะเหน่งดายี่หรือตะนาวศรี มีนักธุรกิจกลุ่มหนึ่งที่น่ายกย่องมากๆ ครับ เช่น อู อ่อง มู นักธุรกิจหนุ่ม เขาทำน้ำประปาสำหรับชาวบ้าน ทั้งๆ ที่เงินทุนเขามีไม่มาก แต่เขาก็พยายามเอาเงินที่มีอยู่มาลงทุนด้านนี้ เป็นที่ทราบว่า อดีตที่เกาะสองไม่มีประปาใช้ น้ำจืดจะต้องอาศัยรถน้ำที่บรรทุกมาขาย ถนนหนทางก็ไม่ดี ความแออัดของชุมชนทำให้เกิดอุบัติเหตุเยอะ เขาจึงเสนอตัวเข้ามาพัฒนาแหล่งน้ำ ทำน้ำประปาส่งให้ประชาชน หากคิดถึงด้านรายรับ แกก็ไม่สามารถบอกได้ว่าจะคืนทุนได้อย่างไร ผมถามแกว่า ทำไมถึงคิดทำล่ะ ก็บอกว่าเพื่อความเจริญของท้องถิ่น แกจึงทำครับ

ส่วนอีกรายคือ คิ่น หม่อง วิน หรือ โค้ว เซ่ง การ์ แกสร้างรีสอร์ทวิวทะเลที่สวยงามมาก ผมมาพักที่นี่ ก็งงกับแนวคิดของแกเหมือนกันครับ เพราะที่ The Victoria Cliff Hotel and Resort นั้น แกลงทุนไปเยอะมาก รีสอร์ทสวยงาม เนื้อที่ที่ดินแกซื้อไว้เยอะมาก และแกพยายามที่จะพัฒนาให้เป็นหน้าเป็นตาของเกาะสอง ที่นี่มีสระว่ายน้ำ 2 สระ มีฟิตเนส สปา ห้องอาหาร ท่าเรือ ห้องคาราโอเกะครอบครัว อีกมากมายครับ แต่ที่ประทับใจคือแกพยายามจะให้พนักงานปลูกผักเอง เพื่อนำผักออร์แกนิกเหล่านี้มาปรุงบริการแขก น่าสนใจทีเดียวครับ

ครัวแกก็มีทั้งครัวฝรั่ง ครัวไทย ต้องบอกว่าอาหารนั้นไม่แพ้อาหารในกรุงเทพฯ เลยนะครับ ยังมีอาหารเมียนมาแท้ๆ ไว้คอยบริการ เพราะฉะนั้นผักสดที่ใช้มาเป็นเครื่องเคียงนั้น เราทานสดๆ ได้อย่างสบายใจครับ เพราะแกเน้นออร์แกนิกจริงๆ ครับ แกยังไปพัฒนาเกาะเยียวอูพี (Nyuang Oo Phee) อีกที่ไว้คอยบริการแขกที่รักการดำน้ำด้วย เสียดายวันที่ผมไปฝนตกหนัก ฟ้าคะนองเลยออกทะเลไม่ได้ จึงไม่ได้ไปชมเกาะที่แกบอกว่าสวยมาก ภูมิใจนำเสนอมาก ผมถามแกว่าแกทำแล้วรายได้เป็นไง แกหัวเราะแล้วบอกว่า ขาดทุนทุกเดือน ถามว่าแล้วทำไมต้องทำ แกบอกว่าถ้าไม่ทำแล้วเกาะสองจะพัฒนาได้อย่างไร แล้วจะรอให้ใครมาทำล่ะ เฮ้อ...ทำให้ผมคิดถึงเมืองไทยนะครับ อยากให้จิตสำนึกนี้ส่งถึงเศรษฐีไทยนะครับ จะได้ช่วยรัฐบาลกันอีกแรงเยอะๆ อย่ามัวแต่นึกถึงจุดคุ้มทุนหรือผลตอบแทนที่เป็นตัวเงินกันมากจนเกินไปเลยครับ...สาธุ