สังคายนา

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

การคมนาคมในยามเร่งด่วนนับเป็นเรื่องสำคัญต่อคนเมืองที่ต่างต้องทำงานแข่งขันกับเวลา เพื่อให้ได้ผลสัมฤทธิ์ขั้นสูงสุดและตอบโจทย์ให้กับองค์กรที่สังกัดอยู่

แน่นอนว่าการเดินทางที่ทำให้มนุษย์เงินเดือนไปทำงานได้ทันท่วงที คงเป็นอื่นไม่ได้นอกจากการใช้บริการโดยสารรถไฟฟ้า เพราะช่วยย่นระยะเวลาและประหยัดเงินในกระเป๋า

ทว่า ระยะหลังมานี้ปรากฏข่าวให้เห็นอยู่บ่อยครั้งกับปัญหารถไฟฟ้าเกิดความขัดข้อง จนทำให้ผู้โดยสารต้องติดอยู่ในขบวนเป็นระยะเวลานานกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง

และที่สำคัญคือเดินทางไปไม่ทัน ซึ่งเกิดให้เห็นบ่อยมากแม้จะไม่ถูกประโคมข่าวให้ใหญ่โต ซึ่งหน่วยงานเกี่ยวข้องและเลี่ยงไม่ได้เลย คือ กรุงเทพมหานคร

ที่อาสาเข้ามารับใช้คน กทม.พร้อมการันตีจะทำให้คนเมือง "มีชีวิตดี๊ดี" แต่ดูเหมือนสวนทางกับสโลแกนซึ่งได้ให้ไว้ต่อคนกรุง ดังนั้น ควรจำเป็นเข้าจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น

แม้เรื่องนี้เข้าใจได้ว่าการใช้งานทุกวันของรถไฟฟ้าย่อมเกิดการสึกหรอหรือเสื่อมสภาพตามการใช้งาน แต่ในเมื่อจะเข้ามาดูแลแล้วก็ต้องทำให้ดีตามที่บอกไว้เพราะนั่นคือสัญญาประชาคม

ควรสังคายนาวางระบบมาตรการดูแลเสียใหม่ให้เกิดปัญหาน้อยสุด เพราะหากขืนปล่อยไว้แบบเลยตามเลย ทุบโต๊ะ...เลยว่า กทม.คงไม่มีความหมายต่อไป