สมคิดไหวมั้ย?

โดย...e-ช้าน [email protected]

ต้องติดตามและจับตากันอย่างใกล้ชิดว่า “สมคิดโมเดล” จะนำพาเศรษฐกิจไทยภายใต้ “รัฐบาลประยุทธ์” รอดพ้นปากเหวได้หรือไม่

e-ช้าน...ไม่รู้จักมักจี่กับ ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นการส่วนตัวมาก่อน เคยแต่มีโอกาสได้ฟังการปาฐกถานำในเวทีแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นจึงไม่ค่อยมั่นใจว่าสิ่งที่พูดกับการลงมือทำอันไหนจะของจริงมากกว่ากัน

ยอมรับว่าคุณสมคิดมีวิสัยทัศน์เฉียบแหลม สมกับนักการตลาดมืออาชีพ เพราะถ้าไม่แน่จริงนักเรียนนอกดีกรีปริญญาเอกด้านการจัดการและการตลาด จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น สหรัฐ คงไม่มาถึงจุดนี้...จุดที่ “เครือสหพัฒนพิบูล” ของ “ตระกูลโชควัฒนา” ไว้วางใจให้กำหนดกลยุทธ์การตลาดมาอย่างยาวนาน ...จุดที่ยังคงความเป็น “สมคิด” และหักเห...มารับใช้รัฐบาลทหาร

ดร.สมคิดก้าวสู่สนามการเมืองอย่างเงียบๆ ในยุค “รัฐบาล บิ๊กจิ๋ว” ในตำแหน่งเลขานุการ รมว.คลัง สมัย ดร.ทนง พิทยะนั่งขุนคลัง ก่อนจะถูกชักชวนจาก ทักษิณ ชินวัตร ในเวลาต่อมาให้ไปนั่งที่ปรึกษา รมว.ต่างประเทศ ในยุคที่ “เสี่ยโทรคมนาคม” ยังไม่แผลงฤทธิ์

สมคิดเริ่มฉายแววโดดเด่นจึงได้เป็นขุนพลเศรษฐกิจ ของพรรคไทยรักไทย และมีส่วนผลักดันนโยบาย “ประชานิยม” อันลือลั่น จนผลักดันทักษิณก้าวสู่ผู้นำเบอร์หนึ่ง ชนิดคู่แข่งอย่างประชาธิปัตย์ถึงกับตาค้าง

ดร.สมคิดเข้ารับเก้าอี้รัฐมนตรีคลังรัฐบาลทักษิณ 1 การปรับ ครม.ในเวลาถัดมาไม่นานวนโยกไปคุมนโยบายในฐานะรองนายกฯ วกกลับมาคลัง และไปคุมกระทรวงพาณิชย์

กระทั่งรัฐบาลทักษิณ 2 ถูกโค่นโดยกองทัพ ความสัมพันธ์ของเขากับ “นายใหญ่” เริ่มสั่นคลอนจนขาดสะบั้นจากกันแบบไม่เหลือเยื่อใย

แต่ในแง่เนื้องาน กล่าวกันอย่างถึงที่สุดได้ว่า สมคิด...คิด ทักษิณ...ทำ ก็หลายนโยบาย

ถึงยุครัฐประหารปี 2557 อุ๋ย...คิด ประยุทธ์...เอาด้วย แต่ไม่เวิร์ก สมคิดรอคิวอยู่ในฐานะที่ปรึกษา คสช. แต่ก็ดูจะพายเรือคนละอ่างกับหม่อมอุ๋ย สมคิด...คิด ในช่วงเข้ามาใหม่ๆ จึงไม่รู้มีใครฟังสักกี่คน

แต่จนแล้วจนรอด เมื่อประยุทธ์ปรับ ครม. เขาถูกดึงมาช่วยปลุกปั้น “เศรษฐกิจฐานราก” ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของทักษิณ และสมคิดเคยมองขาดในเชิงการตลาดมาก่อน

คำถามของ e-ช้าน...ก็คือ...ในสถานการณ์เศรษฐกิจเช่นนี้ “สมคิดโมเดล” จะเวิร์กจริงหรือไม่ นโยบาย “ประชานิยม” ที่ “สมคิด” เคยมีส่วนสร้าง ผ่านไป 14 ปี ช่างบังเอิญ...สมคิดคนเดียวกันนี้ได้โอกาสมาแก้กับมือ??

แต่ที่แน่ๆ e-ช้าน...คิดว่าเป็นนโยบายเศรษฐกิจที่สุดคลาสสิก และแนะนำให้นักเศรษฐศาสตร์ทั้งหลายควรต้องศึกษาอย่างยิ่ง

ขณะเดียวกัน มีความน่าสนใจมากขึ้นอีกว่า ถ้าแก้ไขได้ ปลายปีมีแรงเหวี่ยงช่วย เศรษฐกิจเริ่มโงหัว...โอกาสทางการเมืองจะพุ่งโฟกัสไปที่ “ชายวัย 62” ซึ่งอาจจะพลิกผันตัวเองไปอยู่ในจุดที่สูงขึ้นกว่าเดิมในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อก็เป็นได้