คิดให้ถ้วนถี่

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

ถือเป็นข้อเสนอท้าทายขีดความสามารถประเทศไทยของ พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธ์ุม่วง ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) ในการเปิดค่ายพักพิงให้กับชาวโรฮีนจา ซึ่งอพยพหนีความลำบากจากบ้านเกิดเมืองนอน เพื่อไปสู่ประเทศที่สามโดยใช้ไทยเป็นทางผ่าน

ทว่ากลับต้องมาประสบเคราะห์กรรมจากพวกอมนุษย์ เอาชีวิตคนมาใช้เป็นเครื่องมือทำมาหากิน จนต้องมีชาวโรฮีนจาถูกสังเวยชีวาไปหลายราย เหมือนกับไม่ใช่มนุษย์มนา มีค่าแค่เพียงเศษผักเศษปลาเท่านั้น

แน่นอนว่า เรื่องนี้ตามหลักสิทธิมนุษยชนถือดียิ่งในการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก ซึ่งตรงกับหลักตามศาสนาพุทธในการยื่นมือเข้าช่วยเหลือผู้อื่น

แต่ประเด็นดังกล่าวต้องทบทวนให้หนัก โดยเฉพาะ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี จะเดินหน้าแก้ไขเรื่องนี้อย่างไรเพื่อให้ลงตัวกับทุกฝ่าย

นอกจากนี้ การเตรียมประสานกับสหประชาชาติ หรือยูเอ็น ให้เข้ามาช่วยเหลือจัดการ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อกลุ่มคนชาวโรฮีนจามาอยู่ในอธิปไตยประเทศไทย ทุกอย่างจะอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของสยามแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น จำเป็นต้องคิดทบทวนอย่างรอบคอบ อย่าให้เหมือนสุภาษิต “เตี้ยอุ้มค่อม”

แต่ประเด็นที่สำคัญกว่าการตั้งค่ายอพยพนั้น คือ การบังคับใช้กฎหมายจัดการกับขบวนการค้ามนุษย์อย่างจริงจัง ในความเห็นส่วนตัวจะเป็นการดีกว่า

เพราะอย่าลืมว่าไทยจัดอยู่ในอันดับเทียร์ 3 คือ ประเทศที่ไม่มีการพัฒนาเรื่องต่อต้านการค้ามนุษย์ ซึ่งจำเป็นที่ประเทศควรใส่ใจเดินหน้าใช้กฎหมายเข้มข้น เพื่อตัดตอนปัญหาทั้งหมดจะเป็นการดีกว่า

เพราะหากทู่ซี้ทำไป ทุบโต๊ะ...เลยว่า อาจเป็นงานช้างให้ประเทศในภายภาคหน้า ดังนั้น ควรพิจารณาให้ถ้วนถี่ ให้ได้ทางออกลงตัวที่สุด และไม่เป็นภาระต่อประเทศในอนาคต