ชาวบ้านโดนเต็มๆ

โดย...พะนะท่าน  [email protected]

ในที่สุดร่าง พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะ หรือ “กฎหมายคุมม็อบ” ก็ผ่านความเห็นชอบจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) รอประกาศในราชกิจจานุเบกษา บังคับใช้อย่างเป็นทางการ

กฎหมายฉบับนี้ผลักดันมานานหลายรัฐบาล สุดท้ายมาสำเร็จในยุคปฏิวัติ

ในช่วงยุคม็อบการเมืองเฟื่องฟู รัฐบาลอภิสิทธิ์ก็อยากผ่านกฎหมายนี้เพื่อสกัดม็อบ นปช. แต่ก็ไม่สำเร็จ พอรัฐบาลยิ่งลักษณ์ก็เดินหน้ากฎหมายต่อ ด้วยจุดประสงค์เดียวกัน บล็อกไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามจัดม็อบมาขับไล่ตน แต่ก็มาค้างเติ่งในสภาอีก

เจตนาของคนผลักดันกฎหมายฉบับนี้เพราะเอามาจัดการกับพวกม็อบการเมือง หรือม็อบพรรคการเมืองที่ช่วง 6 ปีหลังมานี้ การเมืองขัดแย้งแรง สองพรรคใหญ่ออกมาสัประยุทธ์กันข้างถนน บาดเจ็บ ล้มตายกันมาก

คนไทยเบื่อ “ม็อบการเมือง” เต็มทน อยากให้ประเทศได้พักเหนื่อยบ้าง อะไรก็ได้ที่สนับสนุนไม่ให้มีม็อบอีกเอาทั้งนั้น

ฝ่ายความมั่นคงเชื่อมั่นว่า กฎหมายฉบับนี้จะทำให้รัฐบาลหน้าที่จะมาจากการเลือกตั้งบริหารประเทศสะดวกขึ้น ไม่ต้องพะวงจะมีม็อบมาปักหลักชุมนุมยืดเยื้อ ขับไล่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ม็อบ นปช. หรือม็อบ กปปส.ภาค 2 ไม่มีทางได้เกิดอีก

เพราะกฎเกณฑ์ต่างๆ ในกฎหมายนี้ระบุเงื่อนไขมากมาย ควบคุมม็อบเด็ดขาด ใครฝ่าฝืนผิดกฎหมายอย่างแรง และยังห้ามจัดชุมนุมในพื้นที่รัฐสภา ทำเนียบรัฐบาล ศาล ถ้าจะชุมนุมต้องแจ้งล่วงหน้ากับหัวหน้าสถานีตำรวจในพื้นที่ 1 วัน

โทษฝ่าฝืนจำคุกและปรับ ให้เจ้าพนักงานร้องศาลแพ่ง หรือศาลจังหวัดในพื้นที่ให้มีคำสั่งเลิกชุมนุมต่อไป

แต่ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่า ม็อบเสื้อสีจะหมดไป...

หรือกฎหมายนี้จะวิเศษถึงขั้นทำให้ม็อบเสื้อสีกลัว เพราะม็อบการเมืองทุนหนา ไม่มีกริ่งเกรงกฎหมาย ครั้งที่แล้วคำสั่งศาลต่างๆ ห้ามชุมนุม ก็ยังฝ่าฝืนกฎหมายเจอไปหลายสิบข้อหาก็ไม่หวั่น ถ้าล้มรัฐบาลไม่ได้

กฎหมายชุมนุมสาธารณะไม่มีทางเอาอยู่ แค่เป็นไม้จิ้มฟันสกัดเรือรบ ถ้าไม่แก้ที่ต้นเหตุความขัดแย้ง

ที่น่าห่วง กฎหมายนี้กลับไปจำกัดช่องทาง และสิทธิของประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายสาธารณะของรัฐจะออกมาสู้ด้วยการจัดม็อบ เช่น ม็อบที่ต่อสู้กับโครงการขนาดใหญ่ ม็อบที่ดินทำกิน ม็อบแรงงาน ม็อบคนจน ม็อบเกษตรกรยางพารา ปาล์ม อ้อย ข้าว ฯลฯ

ม็อบเหล่านี้พลอยโดนร่างแหจากกฎหมายชุมนุมในที่สาธารณะ เมื่อรัฐมีเครื่องมือจัดการม็อบง่ายขึ้น แค่ต้องแจ้งล่วงหน้าหนึ่งวัน ก็สลายม็อบได้เรียบร้อย

ชาวบ้านที่ต่อสู้กับ “ทุน” กับ “รัฐ” ที่ใช้อำนาจไม่ชอบ กดขี่ ลิดรอนประชาชน ก็มีเครื่องมือเดียวที่จะต่อกรได้ นั่นคือ จัดม็อบสร้างอำนาจต่อรอง กดดันมาที่ศูนย์กลางอำนาจรัฐ ทำเนียบรัฐบาล หรือรัฐสภา

ม็อบเสื้อสีเอาไม่อยู่หรอก แต่ที่โดนเต็มๆ คือม็อบชาวบ้านมากกว่า...