จบยาก

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

ร้อนระอุแน่กับเวทีกลางแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในการเปิดสัมปทานปิโตรเลียม รอบที่ 21 ซึ่งรัฐบาลได้เชิญทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นกระทรวงพลังงานในฐานะเจ้าของเรื่อง ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วย นักวิชาการ เครือข่ายภาคประชาชน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) สภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญร่วมหารือกว่าร้อยคน

จากเดิมเคยประเมินกันว่าเวทีนี้น่าจะเป็นรูระบายแรงเสียดทานของรัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ไม่อาจดึงดันฝืนเสียงค้านลุยเปิดสัมปทานปิโตรเลียม รอบที่ 21 จนต้องเลื่อนกำหนดเปิดจากวันที่ 18 ก.พ. ออกไปแบบไม่มีกำหนด พร้อมคาดว่าข้อสรุปจากเวทีแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนี้ จะช่วยทำให้เส้นทางเดินหน้าเรื่องนี้มีความชัดเจนขึ้น

​แต่สัญญาณที่เกิดขึ้นเวลานี้ หลายฝ่ายออกมาเป็นห่วงว่าเวทีนี้อาจแปรสภาพเป็นเพียงแค่การ “โต้วาที” มากกว่าจะสามารถหาข้อสรุปที่พอจะเห็นพ้องร่วมกันได้ ​

​ด้านหนึ่งยกเหตุผลเรื่องความมั่นคงทางพลังงานที่จำเป็นต้องเร่งขับเคลื่อนเปิดสัมปทาน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในอนาคตเพราะกว่ากระบวนการเปิดสัมปทานจะสำเร็จเป็นรูปเป็นร่างเรื่อยไปจนถึงกระบวนการผลิตต้องใช้เวลานาน และไม่มีหลักประกันว่าหลังการสำรวจจะได้ผลผลิตมากน้อยแค่ไหน

อีกด้านหนึ่งเห็นว่าไม่ควรรวบรัดดำเนินการเรื่องนี้ เพราะเป็นเรื่องผลประโยชน์มหาศาล ตราบใดที่ยังไม่มีความชัดเจนเรื่องระบบการแบ่งปันผลประโยชน์ แบบไหนที่จะเป็นประโยชน์กับรัฐมากกว่ากัน ก็ยังไม่ควรรีบเร่งดำเนินการใดๆ ที่จะมีผลผูกมัดไปอีกหลายปี ​ พร้อมโยนข้อเสนอให้แก้ พ.ร.บ.ปิโตรเลียมเพื่อเปิดช่องให้สามารถเลือกทำสัญญากับภาคเอกชนในรูปแบบอื่นได้นอกเหนือระบบสัมปทาน 

อีกทั้งสัญญาณการมีธงของแต่ละฝั่งค่อนข้างชัดเจนว่าต่างฝ่ายต่างยึดจุดยืนของตัวเอง ทุบโต๊ะเลย​เวทีนี้คงไม่อาจได้ข้อสรุปที่เห็นพ้องต้องกัน ทางออกสุดท้ายอาจเป็็นเพียงแค่หามาตรการเฉพาะหน้าซื้อเวลาออกไปเท่านั้น