รถถังมีคุณ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การยึดอำนาจผ่านไปไม่ถึงปี เสียงวิจารณ์ เสียงเรียกหาประชาธิปไตย ก็มาอีกแล้ว

ไม่ผิดหรอกถ้าจะเรียกร้องประชาธิปไตย แต่ต้องไม่ใช่ประชาธิปไตยแบบเดิมๆ

อย่าลืมการที่ทหารออกมาปฏิวัติเป็นการเว้นวรรคการเมือง หยุดการตีกัน หยุดความขัดแย้ง ก่อนที่จะเกิดการบาดเจ็บล้มตายมากกว่านี้ และเดินหน้าเข้าสู่การปฏิรูปการเมือง

และสิ่งที่ทำยังส่งผลถึงด้านเศรษฐกิจด้วย นั่นคือการหยุดยั้งหายนะที่กำลังก่อตัวขึ้น

ต้นตอมาจากปัญหาหนี้สินที่ผุดขึ้นจากนโยบายประชานิยมนั่นเอง

หนี้ก้อนแรกเป็นของรัฐบาลจากสารพัดโครงการ โดยเฉพาะโครงการรับจำนำข้าวเกว่ียนละ 15,000 บาท จนสร้างผลขาดทุนมหาศาล

ผลการขาดทุนทั้งหมด มีการซุกซ่อนไม่ยอมเปิดเผยออกมา จนปฏิวัติถึงรู้กันว่าเจ๊งไป 7 แสนล้านบาท

ถ้าปล่อยให้นโยบายเช่นนี้ดำเนินต่อไป หนี้ประเทศ หนี้สาธารณะจะระเบิดขึ้น จนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจเดินตามรอยประเทศกรีซไม่ผิดเพี้ยน

ในอีกด้าน หนี้ภาคครัวเรือนก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยพุ่งขึ้นเกินกว่า 80% ของขนาดเศรษฐกิจไปเรียบร้อย

เพราะนโยบายประชานิยมส่วนใหญ่ส่งเสริมให้คนเป็นหนี้ เอาเงินในอนาคตมาใช้อย่างไม่ลืมหูลืมตา ทำให้จมอยู่กับหนี้สิน  

และหนี้ครัวเรือนกำลังแสดงผลให้เห็น โดยเศรษฐกิจขยับไปไหนไม่รอด คนไม่มีกำลังซื้อ รัฐบาลก็เป็นหนี้ไม่มีแรงเพียงพอสำหรับการอัดฉีดเม็ดเงิน

การปฏิวัติครั้งนี้จึงจำเป็นต้องวางรากฐานสร้างรัฐบาลที่รับผิดชอบ โดยเฉพาะการออกกฎหมายวินัยการคลัง อย่าปล่อยให้ใช้เงินหลงระเริง ใช้นโยบายประชานิยมที่ขาดความรับผิดชอบ ซุกหนี้ไปเรื่อยๆ

ถ้าทำได้ก็สาธุท่วมหัว

และที่ปฏิวัติมา จะไม่เสียเวลา ไม่เสียของ