หน้าเดิน...ทองคำเค็ม

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โครงการใหญ่ที่ต้องยกให้เป็นความใจถึงของรัฐบาลอีก นั่นก็คือ การผลักดันโครงการเหมืองแร่โปแตช

จักรมณฑ์ ผาสุกวนิช รมว.อุตสาหกรรม พูดชัดเจนว่า อยู่ระหว่างการหาข้อมูลอย่างรอบด้านเพื่อเสนอ ครม. ผลักดันโครงการเหมืองโปแตช ที่ อ.บำเหน็จณรงค์ จ.ชัยภูมิ

และหาก ครม.ให้ความเห็นชอบ ก็จะอนุมัติสัมปทานในปีหน้า

ต้องถือว่าใจถึง พึ่งได้จริงๆ

สาเหตุเนื่องจากโครงการเหมืองแร่โปแตซ จ.ชัยภูมิ ปล้ำผีลุกปลุกผีนั่งมาตั้งแต่ 30 ปีก่อน โดยเป็นโครงการความร่วมมือแรกๆ ของชาติต่างๆ ในอาเซียนที่จะใช้ประโยชน์ร่วมกัน แต่กลับเจอปัญหาสารพันจนเกิดไม่ได้สักที

ไม่เพียงเฉพาะการสร้างความเข้าใจให้กับชาวบ้านในพื้นที่เท่านั้น ทว่าใครที่เข้ามาลงทุนก็ต้องเจอสารพันด่านดาวไถ จนถอดใจไปตามๆ กัน

ทั้งหมดจึงเป็นเรื่องน่าเสียดาย เนื่องจากไทยเป็นประเทศเกษตรกรรม แต่กลับต้องนำเข้าแม่ปุ๋ยจากต่างประเทศมาผลิตเป็นปุ๋ยบรรจุถุง

แม่ปุ๋ยสำคัญที่ต้องนำเข้าก็คือ ไนโตรเจน (N) ฟอสฟอรัส (P) และ โพแทสเซียม (K) โดยโพแทสเซียมก็ผลิตมาจากโปแตชนั่นเอง

ปกติโปแตชจะอยู่ในบริเวณที่เคยเป็นทะเลมาก่อน และเกิดการดันตัวของแผ่นดินขึ้นมารอบๆ ทำให้น้ำทะเลตกค้างขังเป็นแอ่ง เมื่อถูกทับถมนานเข้านับร้อยนับพันปีก็กลายเป็นแหล่งแร่ เรียงตัวเป็นชั้นๆ อยู่ใต้ดิน

ทั้งโลกมีแหล่งโปแตชไม่มากนัก จนเกิดการไล่ซื้อแหล่งโปแตชจากที่ต่างๆ เพื่อควบคุมผูกขาดราคาขาย

ไทยมีแหล่งมีแร่โปแตชขนาดใหญ่ในแถบภาคอีสาน โดยเฉพาะที่ จ.อุดรธานี และชัยภูมิ

แต่ที่มีความเป็นไปได้ในการดำเนินงานก็คือ ที่ จ.ชัยภูมิ เนื่องจากชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่คัดค้าน ต้องการให้โครงการเกิดขึ้นเพื่อพัฒนาท้องถิ่น

ปริมาณโปแตชที่ จ.ชัยภูมิ มีอยู่กว่า 60 ล้านตัน หากนำขึ้นมาใช้จะลดการนำเข้าปีละกว่า 7 หมื่นล้านบาท และยังมีอุตสาหกรรมต่อเนื่องอื่นๆ อีกมาก

แต่จุดสำคัญของโครงการโปแตช จ.ชัยภูมิ ก็คือ การที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกฯ ต้องการให้ศึกษาเทคโนโลยีการบริหารจัดการเหมือง ที่ไม่สร้างผลกระทบกับชุมชน โดยชุมชนต้องยอมรับด้วย

โครงการโปแตช จ.ชัยภูมิ จึงน่าจะใกล้ความจริงที่สุดในรัฐบาลชุดนี้

ถ้าทำสำเร็จ ก็ต้องถือว่าเป็นการคืนความสุขให้ชาวนาได้ใช้ปุ๋ยราคาเป็นธรรม และนำทรัพยากรใต้ดินมาใช้ให้คุ้มค่า

เพราะโปแตชไม่ต่างอะไรจากทองคำเค็มที่ฝังอยู่ในชั้นใต้ดิน