นอร์เวย์โมเดล

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การปฏิรูปพลังงาน เป็นประเด็นร้อนที่ถูกจับตา จากข้อขัดแย้งที่เกิดขึ้นมากมาย

แต่ประเด็นที่น่าจะตั้งหลักให้ดีก็คือ แนวทางนโยบายพลังงานเพื่ออนาคตและความยั่งยืน

หลายๆ ประเทศ อาทิ นอร์เวย์ วางรากฐานนโยบายพลังงานอย่างน่าสนใจ สร้างความมั่งคั่งไม่รู้จบ

นอร์เวย์เคยเป็นประเทศที่ยากจน แต่ก็พลิกฟื้นจากค้นพบแหล่งน้ำมันเมื่อปี 2512 ไล่เลี่ยกับไทยที่พบก๊าซในอ่าวไทยเมื่อปี 2516

และที่แตกต่างกันก็คือ นอร์เวย์วางนโยบายพลังงานเพื่ออนาคต โดยนำค่าภาคหลวง ภาษีน้ำมัน ฯลฯ มาตั้งเป็นกองทุนน้ำมัน

ขณะเดียวกัน แม้จะมีแหล่งน้ำมันและส่งออกเป็นอันดับต้นๆ ของโลก แต่ราคาน้ำมันขายปลีกของนอร์เวย์กลับแพงลิ่ว อาทิ ดีเซลขายลิตรละ 68 บาท เบนซิน 95 ลิตรละ 75 บาท จากการที่เก็บภาษีในอัตราสูง

มองเผินๆ ชาวนอร์เวย์จะขาดทุนที่ต้องใช้น้ำมันราคาแพง แต่ทว่ามองให้ดีนี่คือกำไร

เพราะก๊าซหรือน้ำมันที่ใช้ มีแต่จะหมดไป แต่เมื่อมีการเก็บภาษีน้ำมัน ก็เท่ากับว่าทุกๆ ลิตรที่มีการเผาผลาญน้ำมัน ก็จะมีเงินไหลเข้ากองทุนน้ำมัน

พลังงานที่ใช้ไปก็จะไม่สูญเปล่า เพราะมีเงินภาษีเข้ามาแทนที่ เป็นการขาดทุนคือกำไรโดยแท้

นอกจากนั้น สิ่งที่ตามมาอีกก็คือ การใช้พลังงานอย่างประหยัด มีประสิทธิภาพ

กองทุนน้ำมันนอร์เวย์ เพิ่มความมั่งคั่งขึ้นเรื่อยๆ โดยมีมูลค่าถึง 8.89 แสนล้านเหรียญสหรัฐ ในขณะนี้ และอีก 5 ปีข้างหน้าจะเพิ่มขึ้นเป็น 1 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ

นอร์เวย์นำเงินกองทุนน้ำมัน นำไปลงทุนออกดอกออกผล แต่ละปีจะนำดอกผลบางส่วนสมทบเข้างบประมาณแผ่นดิน รวมถึงลงทุนพัฒนาพลังงานทางเลือก โดยได้มีการเปลี่ยนชื่อกองทุนน้ำมันเป็น The Government Pension Fund Global

แม้ในปัจจุบันการขุดเจาะก๊าซและน้ำมันของนอร์เวย์จะทำได้น้อยลง แต่ความมั่งคั่งก็ยังคงอยู่ จากกองทุนที่ตั้งขึ้น

เหลียวมาดูเมืองไทยหลังการพบแหล่งก๊าซและขุดเจาะขึ้นมาใช้ บรรดาภาษีปิโตรเลียม รวมถึงภาษีน้ำมันก็ถูกนำไปใช้ในงบประมาณประจำปีทั้งหมด ไม่เหลือหลอ

ซ้ำร้ายยังมีการใช้เงินในการตรึงราคาพลังงานบางชนิดเสียอีก กลายเป็นภาระดินพอกหางหมู

สุดท้ายพลังงานก็หมดไปเรื่อยๆ เหลือหนี้จากการตรึงราคาพลังงานให้ดูต่างหน้า

การปฏิรูปพลังงาน จึงต้องตั้งหลักให้ถูก จะนำผลประโยชน์จากพลังงานมาใช้เพื่อหมดไปวันๆ หรือวางแผนสำหรับความยั่งยืน

แม้จะเริ่มช้าไป แต่เริ่มต้นใหม่ในวันนี้ก็ยังไม่สาย