ช่วยให้เต็มที่

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

รัฐบาลใหม่ใกล้เผยโฉม และน่าจะต้องเข้ามาวางรากฐานนโยบายต่างๆ มากมาย

และนโยบายสำคัญที่ควรจะต้องพิจารณาให้มาก นั่นคือ การวางรากฐานนโยบายข้าว

แน่นอน นโยบายประชานิยมจำนำข้าวราคาสูงๆ ต้องเลิก แต่สิ่งที่จำเป็นคือ การปรับโครงสร้างการผลิตเสียใหม่

ที่รู้กันมานาน นั่นก็คือ การเพิ่มผลผลิตต่อไร่ให้มากขึ้น ซึ่งจะเกี่ยวพันทั้งระบบ ตั้งแต่พันธุ์ข้าว เทคโนโลยีการผลิต ระบบชลประทาน ฯลฯ

ไทยเป็นประเทศส่งออกข้าวรายใหญ่ของโลก แต่ผลผลิตต่อไร่กลับรั้งท้าย ใกล้เคียงกับเขมร

ถัดมาก็คือ การเพิ่มราคาต่อเกวียน ได้แก่ การปลูกข้าวพันธุ์พิเศษ เช่น ข้าวสีนิล ข้าวไรซ์เบอร์รี่ ฯลฯ ที่ให้ราคาดี รวมไปถึงการทำนาแบบผสมผสาน อาทิ ระบบทำนา 1 ไร่ 1 แสนบาท

ขณะเดียวกัน ยังมีความจำเป็นต้องเพิ่มมูลค่าต่อถัง นั่นคือ ส่งเสริมให้รวมกลุ่มเกิดโรงสีขนาดเล็กในชุมชนให้ชาวนานำข้าวเปลือกมาสี เพิ่มมูลค่ามากขึ้น

และสิ่งสำคัญอันดับถัดไปก็คือ การเพิ่มอำนาจต่อรองทางการตลาดให้ชาวนา

ข้าวจะเหมือนกับสินค้าเกษตรอื่นๆ นั่นก็คือ ปกติในช่วงต้นฤดูการผลิต ข้าวจะออกมามาก ทำให้ราคาตกต่ำ แต่พอถึงช่วงปลายฤดู เมื่อข้าวขายไปสู่มือพ่อค้าคนกลางหมดแล้ว แล้วราคาก็จะขยับ

ดังนั้น จึงต้องจัดทำโครงการให้ชาวนาสามารถเก็บข้าวเปลือกรอ ด้วยการเปิดให้ชาวนาเอาข้าวบางส่วนมาจำนำในราคาตลาด และได้รับเงินไปใช้ก่อน โดยเสียดอกเบี้ยต่ำหรือแทบไม่เสียเลย

วิธีนี้รัฐจำเป็นต้องส่งเสริมให้เกิดไซโลกลาง เพื่อให้ชาวนาเอาข้าวมาจำนำและฝากเก็บไว้ โดยมีใบประทวนเป็นหลักฐานไปขึ้นเงินกับหน่วยงานของรัฐ อาทิ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ซึ่งจะมีข้าวเปลือกที่ฝากเก็บเป็นประกัน

ไซโลกลางจะมีหน้าที่รับฝากเก็บและปรับปรุงคุณภาพข้าวไม่ให้เกิดปัญหาเน่าเสีย โดยจะได้รับค่าธรรมเนียมการฝากเก็บ และค่าปรับปรุงคุณภาพข้าว

รูปแบบการส่งเสริมให้เกิดกิจการไซโลกลาง จะช่วยชาวนาให้มีอำนาจต่อรองมากยิ่งขึ้น ไม่ตกเป็นเบี้ยล่างที่เมื่อข้าวออกมาก็ต้องขายโดยไม่มีทางเลือก

การเลิกโครงการรับจำนำข้าวในราคาสูงๆ และใช้นโยบายอุดหนุนต้นทุนการผลิตอย่างที่กำลังทำอยู่ จึงยังไม่พอสำหรับการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน

ลองคิด ลองทำให้ครบวงจรเถอะ จะถือเป็นมหากุศลครั้งใหญ่

ชาวนาที่เป็นคนยากจนสุด จะได้ลืมตาอ้าปากเสียที