เดี๋ยวก็เงียบ

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

กลายเป็นประเด็นจุดกระแสสังคม จากเหตุการณ์คนร้ายฆ่าข่มขืนเด็กหญิงอายุ 13 ปี แล้วนำร่างโยนทิ้งออกนอกโบกี้รถไฟ เพื่อหวังอำพรางความผิด

แม้เรื่องดังกล่าวหน่วยงานที่เกี่ยวข้องระดมสรรพกำลัง จนสามารถจับกุมคนร้ายพร้อมขยายผลไปถึงผู้ร่วมก่อเหตุสุดสะเทือนขวัญมารับโทษทัณฑ์ได้อย่างรวดเร็วทันใจ

ขณะที่ครอบครัวนำศพไปฌาปนกิจเพื่อส่งดวงวิญญาณอันบริสุทธิ์ให้ไปอยู่ในภพภูมิใหม่ เมื่อวันที่ 14 ก.ค.ที่ผ่านมา ท่ามกลางความโศกเศร้าของบรรดาญาติมิตร

คดีอุกฉกรรจ์ลักษณะนี้อาจไม่ใช่ครั้งแรกในเมืองไทย หากแต่ที่ผ่านมายังมีอีกหลายเหตุการณ์เกิดขึ้น ไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กผู้ชายต้องตกเป็นเหยื่อกามารมณ์

หลายต่อหลายครั้งมักมีคนออกมาเรียกร้องให้เพิ่มบทลงโทษต่างๆ นานาต่อผู้กระทำผิด หวังป้องกันเหล่าคนร้ายไม่ให้ก่อเหตุและให้เป็นเยี่ยงอย่าง

ทว่าทุกครั้งมาแล้วก็หายไป เปรียบกับโยนหินลงน้ำ จึงไม่อยากให้เรื่องเด็กหญิงอายุ 13 ปี เหมือนกับเหตุการณ์ผ่านๆ มา หรือแค่เพียงกรณีศึกษา

ดังนั้น ทุบโต๊ะ...เลยว่า จะป้องกันไม่ให้เหตุเหล่านี้เกิดขึ้นอีก คือทุกฝ่ายต้องร่วมแรงใจกัน โดยเฉพาะผู้มีอำนาจควรหันมาใส่ใจอย่างจริงจัง

อย่าคิดเพียงแค่ไม่ใช่คนในครอบครัว มิเช่นนั้น เรื่องนี้จะจางหายไปตามกระแสสังคม เพียงแค่หาตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษได้

แต่กลับไร้มาตรการป้องกันอย่างจริงจังถาวร เหตุสลดอาจย้อนกลับมาเป็นฝันร้ายให้กับผู้บริสุทธิ์ครอบครัวอื่นรายต่อไปอีกก็เป็นได้