หัดอายมั่งดิ

โดย...สันทัด กรณี

เป็นไปอย่างที่คุยกันเมื่อวาน ไม่มีการแสดงความสำนึกรับผิดชอบใดๆ ออกมาจาก นายประภัสร์ จงสงวน ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย

เหตุการณ์ที่เกิดกับน้องแก้มบนรถไฟสายฆาตกาม ซึ่งมีพนักงานการรถไฟเป็นฆาตกรเป็นเรื่องสะเทือนขวัญ สะเทือนใจคนทั้งประเทศ และทำให้ผมพบสิ่งที่ขาดหายไปจากสังคมไทยมานานแล้วคือ ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวของคนไทยในการแสดงความรู้สึกกับสิ่งที่เกิดขึ้นในทิศทางเดียวกัน และพากันออกมาเรียกร้องให้มีการประหารชีวิต นายวันชัย แสงขาว อมนุษย์ในคราบพนักงานการรถไฟแห่งประเทศไทย

จะมีก็เพียงส่วนน้อย นั่นคือความเห็นของกลุ่มโลกสวย นักสิทธิมนุษยชนบางกลุ่ม พวกลุ่มหลงในความเป็นมนุษยชาติ พร่ำบ่นถึงหลักการสิทธิมนุษยชน ว่าด้วยการให้โอกาสแก่มนุษย์ที่กระทำผิด ได้กลับเนื้อกลับตัวมาเป็นคนดี เพราะโลกนี้มนุษย์ทุกคนไม่ควรถูกมนุษย์ด้วยกันตัดสินให้ตายจากโลกใบนี้

เอ่อ ในสายตาของผมบรรดามนุษย์ที่ส่งเสียงแบบนี้ เป็นการส่งเสียงให้ตัวเองดูดี รังสีนักบุญแผ่ซ่านออกมาให้ใครต่อใครได้สัมผัส...มันเท่!

ครับ...วันนี้ขอไม่พูดถึงประเด็นนี้ สิ่งที่อยากชวนคุยคือ สำนึกของการรถไฟฯ และสำนึกของนายประภัสร์ จงสงวน ผู้ว่าการรถไฟฯ ด้วยเมื่อวานยังค้างคา และมาได้ฟังเหตุผลยืนยันเกาะเก้าอี้ต่อไปอย่างไม่เหนียม ทำให้ยิ่งหงุดหงิด

เหตุผลหลักที่นายคนนี้ไม่ยอมลาออก ผมฟังแล้ว น้ำตาจะไหลสงสารประเทศไทย ที่ผู้บริหารบริการระบบขนส่งสาธารณะมีวิธีคิดและทัศนคติพิลึกพิลั่น

“หากลาออกแล้วจะแก้ปัญหาได้หรือไม่ และอาจถูกมองว่าหนีปัญหา ดังนั้นจะขออยู่เพื่อแก้ไขปัญหา หลังจากนี้ เพื่อจะได้มีคนสั่งการและหามาตรการป้องกัน โดยเฉพาะการเรียกความเชื่อมั่นกลับคืนมา”

อะฮ้า... อาจจะไม่ทราบจริง หรือแกล้งโง่

มันไม่ใช่เรื่องว่า นายประภัสร์ไม่อยู่แล้วปัญหา ทุกอย่างจะแย่ลงหรือดีขึ้น นั่นมันคงละเรื่องเดียวกัน

เรื่องที่ใช่มันก็คือ เสียงร้องของสังคมที่ต้องการให้นายประภัสร์ลาออกนั้น เพราะสังคมอยากเห็นการแสดงสำนึกต่อความอัปยศของผู้ว่าการรถไฟฯ ให้รับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่คนของการรถไฟก่อขึ้นกับผู้โดยสารที่เด็กหญิงอายุ 13 ปี บนขบวนรถไฟ

ครับ...เมื่อเดือน เม.ย.ปีนี้ จำได้ไหมครับ เกาหลีใต้เกิดเหตุโศกนาฏกรรมเรือโดยสารล่มมีคนเสียชีวิตจำนวนมาก จุงฮงวอน นายกรัฐมนตรีเกาหลีใต้ ได้แสดงสปิริตด้วยการลาออก เหตุผลคือ “ในระหว่างขั้นตอนการค้นหา รัฐบาลได้ใช้มาตรการที่ไม่เพียงพอและ ทำให้ประชาชนต้องผิดหวัง ผมควรที่จะรับผิดชอบต่อทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในฐานะนายกฯ”

ครับ...เรือไม่ใช่ของรัฐบาล ไม่เกี่ยวอะไรกับนายกฯ แต่เขาออกเพราะสำนึกรู้ว่าทำให้ประชาชนผิดหวัง

สมมติว่าเหตุการณ์น้องแก้มเกิดที่เกาหลีใต้ ผู้บริหารที่ปล่อยปละละเลยให้พนักงานการรถไฟตั้งวงซัดแอลกอ ฮอล์ เสพยาบนขบวนรถไฟที่ตัวเองดูแลรับผิดชอบอย่างโจ๋งครึ่ม จนก้าวข้ามไปสู่การข่มขืนฆ่าผู้โดยสาร

ถ้าเป็นที่นั่น คุณคิดว่าผู้บริหารคนนี้จะทำอย่างไร?