วันนี้โลกสวยจัง

โดย...สันทัด กรณี

วันนี้ ขอถือโอกาสนั่งสบายไปกับข้อเขียนของท่านผู้อ่าน คุณธวัชชัย ส่งมา อ่านไปคิดไป ได้อารมณ์ละเกิน อิอิ

ได้อ่าน ได้ฟัง ได้เห็น การแสดงออกทั้งฝ่ายสนับสนุน และฝ่ายประท้วงรัฐประหาร พยายามหาความต่างกันว่า ทำไมถึงได้มองคนละมุม

เริ่มจากถามตัวเองก่อน...ทำไมเราถึงสุขใจและยินดีที่มีการรัฐประหาร ทั้งๆ ที่ก็ไม่เคยคิดจะสนับสนุนการกระทำเช่นนี้ เหตุผลก็เพราะการรัฐประหารสามารถหยุดยั้งในสิ่งที่เราไม่สามารถหยุดยั้งด้วยวิธีทางของระบอบประชาธิปไตยลงได้

เราชูมือ เราตะโกน แสดงสัญลักษณ์ต่างๆ นานา เพื่อให้ฝ่ายที่อยู่ในระบอบประชาธิปไตยได้เห็นว่า เรารู้ เราเห็น และเราไม่พอใจในการกระทำสิ่งที่ไม่ถูกต้องของสิ่งที่เรียกตัวเองว่า "ฉันมาจากประชาธิปไตย" หลายครั้ง สิ่งที่เรียกว่า "ฉันมาจากประชาธิปไตย" มองกลับมองเราด้วยสายตาที่เยาะเย้ย ไม่สำนึก แถมยังหยันเหยียดและท้าทายว่า ถ้าเราอยากได้ในสิ่งที่ต้องการ "ก็กลับไปเลือกตั้งสิ" ?!?!

มันจะไม่มีการรัฐประหารถ้าเพียงแค่ฝ่าย "ฉันมาจากประชาธิปไตย" ได้ทบทวนด้วยสามัญสำนึกและฉุกคิดขึ้นมาได้บ้างว่า สิ่งที่เคยกระทำ กำลังกระทำ และกำลังจะกระทำอยู่นั้นมันเคยตั้งมั่นอยู่บนคำว่า "หิริโอตตัปปะ" หรือเปล่า ความละอายหรือเกรงกลัวต่อบาปมันมีในใจหรือไม่ ก็ฉันจะทำอย่างนี้ อย่างนั้น เพียงเพราะว่าฉันมาจาก "ประชาธิปไตย"

กลับมาที่ฝ่ายคัดค้านการรัฐประหาร บอกว่า ประชาธิปไตยและการเลือกตั้งเท่านั้น คือหนทางที่จะนำชาติไปสู่ความศิวิไลซ์ ชาวโลกจะยกย่องสรรเสริญ เยินยอ คบค้าสมาคม มันไม่ควรมีการรัฐประหาร เพราะเราจะมาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันในทุกสี่ปี

กับ "กลุ่มที่สนับสนุนรัฐประหาร" นั้น ช่างไร้ เดียงสาและน่าสงสารพวกเขาไม่รู้เลยหรือว่า นับจากนี้ต่อไป พวกเขาจะไม่มีสิทธิ เสรีภาพ และภราดรภาพ สามนิ้วอีกต่อไปแล้ว นิ้วเดียวก็ไม่ได้ เพราะระบอบเผด็จการ จะกดหัวไม่ให้พวกเขาได้เงยหน้าขึ้นมาร่ำร้องสิ่งต่างๆ เหมือนอย่างเช่นในยุคที่มี "ฉันมาจากประชาธิปไตย" ไม่ได้ชูมือ ไม่ได้เป่านกหวีด ไม่ได้แสดงสัญลักษณ์ ต่อต้าน และที่ช่างเวทนา น่าสงสารนะ ว่าต่อไปนี้พวกเขาจะไม่ได้ไป "เลือกตั้ง" อีกแล้วล่ะ

น่าสงสารนะ น่าสงสาร น่าสงสารพวกเขาและประเทศไทยจริงๆ

เหตุผลที่พอจะมองออกก็คือ ฝ่ายสนับสนุนรัฐประหารต้องการความถูกต้อง โปร่งใส และเป็นธรรมในการปกครอง ส่วนฝ่ายต่อต้านรัฐประหารต้องการการปกครองที่มาจากความถูกต้อง โปร่งใส และเป็นธรรม

ฝ่ายหนึ่งพูดถึงเป้าหมายโดยไม่สนวิธีการ ส่วนอีกฝ่ายพูดถึงวิธีการโดยไม่สนใจเป้าหมาย แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็ยังมีเรื่องที่เหมือนกัน คือ ความถูกต้อง โปร่งใส และเป็นธรรม

ช่างน่าสงสารนะ น่าสงสาร น่าสงสารพวกเราและประเทศไทยจริงๆ ป.ล.วันนี้โลกสวยจัง วู๊ปี้ 555