เริ่มให้ตรง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ศึกครั้งสุดท้ายของมวลมหาประชาชน แม้ขีดเส้นตายจะปิดเกมในวันที่ 26 พ.ค. แต่ทว่าแรงส่งที่ยังมีอยู่ จะไม่ทำให้ทุกอย่างสงบ เรียบร้อย

พูดง่ายๆ แม้จะผ่านวันที่ 26 พ.ค. สถานการณ์ก็ทำท่าจะไม่ยุติแบบทันทีทันควัน โดยมีแรงกระเพื่อมตามมาอย่างแน่นอน

เอาล่ะ ถึงจะมีนายกฯ คนกลาง แต่เสื้อแดงและกลุ่มก้อนอำนาจทางการเมืองจะไม่ยินยอม พร้อมจะเคลื่อนไหวออกมา

ในอีกด้าน หากโค่นล้มรัฐบาลไม่ได้ เผด็จศึกไม่สำเร็จ สุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการ กปปส. จะเดินเข้ามอบตัว แต่ทว่ามวลมหาประชาชนจะก่อตัวมีการเคลื่อนไหวต่อเนื่องได้ง่ายๆ

ไม่ว่าจะออกทางไหน ก็ไม่สามารถทำให้ทุกอย่างสงบ สันติอย่างฉับพลัน

แต่ทว่าเงื่อนไขในปัจจุบันจำเป็นต้องมีการขยับหมาก เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ เพื่อให้ไม่กลายเป็นตาอับของประเทศ

สภาพที่เป็นอยู่ จะดำรงไว้นานไม่ได้ จำเป็นต้องมีกลไกในการบริหารประเทศ

และหลังจากนั้นก็คือขั้นตอนการสะสางปัญหาที่มีอยู่ ที่ต้องใช้เวลานานกว่าที่คิด

อย่าลืมว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในวันนี้มาจากความหมักหมมของเงื่อนไขต่างๆ ซึ่งก่อตัวมาเนิ่นนาน จนปัญหาลงลึก

ทั้งหมดยังไม่นับการปลุกปั่น สร้างฐานมวลชนเอาไว้อย่างยาวนาน และกองกำลังติดอาวุธที่คอยเพ่นพ่านไปในทั่วทุกที่

การแก้ไขจำเป็นต้องใช้เวลา เพื่อขุด ลอก ต้นตอปัญหาที่มีอยู่ และเริ่มต้นกันใหม่

เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงอย่าหวังว่าจะใช้เวลาสั้นในการทำให้ทุกอย่างสงบ สันติ

และอย่าลืมอีกเช่นกันว่า ปัญหาต่างๆ ที่ขมวดปมเป็นปัญหาทางการเมืองในขณะนี้ มีมิติที่มากมายจำเป็นต้องใช้หลากหลายวิธีในการแก้ไข

ทุกอย่างจึงต้องใช้เวลา

ประชาธิปไตยไม่ใช่บะหมี่สำเร็จรูปที่ฉีกซองเสร็จ เติมน้ำร้อนก็กินได้ทันที

แต่ทว่าสิ่งสำคัญก็คือต้องมีการตั้งต้นให้ถูกต้องเสียก่อน

ประชาธิปไตยต้องเริ่มต้นให้ถูกที่เนื้อหา ไม่ใช่มองเฉพาะที่รูปแบบ โดยแม้ต้องผ่านเส้นทางที่ยากลำบาก ก็ดีกว่าเดินผิดๆ และนำพาสู่วังวนแห่งความขัดแย้ง วิบัติ

การขับเคลื่อนประชาธิปไตยต้องไม่ใช้กลไกที่เป็นพิษ ไม่สร้างปัญหาระยะยาวให้กับประเทศเหมือนกับที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ประชาธิปไตยไม่ใช่การผูกขาดอำนาจ ทั้งในด้านการเมืองและเศรษฐกิจ และไม่ใช่การลงทุนเพื่อเข้ามาถอนทุนคืน

หยุดมันเสีย

เริ่มให้ถูกเดินให้ตรง ในวันนี้