หายใจลึกๆ

โดย...สันทัด กรณี

เสียงปี่กลองระดมกันสนั่นหวั่นไหว วงไหนใครบรรเลงเรียนทุกท่านพิจารณาเลือกรับชมรับฟัง

ตลอดช่วง 6 เดือนเศษแห่งความขัดแย้งทางการเมืองอย่างรุนแรง จนทำให้เกิดการรวมตัวของประชาชนในนาม กปปส. นำโดยคุณสุเทพ เทือกสุบรรณ ผู้สะบั้นอาชีพนักการเมืองออกมานำการต่อสู้ล้มล้างระบอบทักษิณในฐานะ เลขาธิการ กปปส. การที่เคลื่อนไหวต่อสู้ที่ผ่านมาแม้เหนื่อยหนัก แต่ไม่สามารถเทียบได้เลยกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในสัปดาห์นี้

คุณสุเทพ หรือกำนันสุเทพ ชัดเจนกับการต่อสู้ครั้งสำคัญเพื่อจบเกม ด้วยการประกาศเชื้อเชิญประชาชนที่เห็นด้วยกับแนวทางปฏิรูปประเทศมาร่วมการชุมนุมเพื่อเผด็จศึกกลุ่มอำนาจที่ไม่ยินยอมลุกจากเก้าอี้ ร่วมสร้างกติกาการเมืองการตรวจสอบใหม่โดยไม่ให้ นักการเมืองเข้ามาวุ่นวาย ด้วยการขีดเส้นถึงวันที่ 26 พ.ค.

ถ้าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ คือถ้าทำไม่สำเร็จ จะเดินไปมอบตัว ในวันที่ 27 พ.ค.คุกเป็น คุก อะไรทำนองนี้

ครับ...ถ้าเป็นคำพูด คุณสุเทพ เทือกสุบรรณ ครั้งยังสวมเสื้อนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์ ต่อให้อมพระประธานมาพูดผมก็ไม่ให้น้ำหนักกับคำพูดนี้

แต่นี่ไม่ใช่ เพราะนี่คือคำพูดของ “กำนันสุเทพ”

กำนันสุเทพ ผู้แสดงให้คนทั้งประเทศได้เห็นมากว่า 200 วัน ถึงหัวใจที่ใหญ่กว่ากำปั้น ทุ่มเท เสียสละ มุ่งมั่นและมั่นคงกับการต่อสู้เพื่อปลดแอกประเทศจากระบอบการเมืองใต้อำนาจนักการเมืองขี้ฉ้อ

ดังนั้น ผมจึงไม่เชื่อว่านี่เป็นเพียงแค่วาทกรรมทางการเมืองอีกชุดหนึ่งซึ่งถูกประดิษฐ์ขึ้น เพื่อดึงคนออกมาจากบ้านมาเดินเล่นบนท้องถนนธรรมดาๆ

ครับการเป็นผู้นำ ที่ได้รับการยอมรับและได้รับศรัทธาจากมหาชนนั้นไม่ใช่ใครๆ ก็เป็นได้ ใครๆ ก็ทำได้ สิ่งที่ผมเห็นในการต่อสู้ทางการเมืองครั้งนี้ คือ ความห่วงใยที่คุณสุเทพมีต่อประชาชนที่ออกมาร่วมต่อสู้ ดังนั้นสิ่งที่แกยึดมั่นมาโดยตลอดคือ แนวทางการต่อสู้อย่างสันติ อหิงสา ไม่สร้างความเดือดร้อนแก่สาธารณะเกินขอบข่ายแห่งความจำเป็น จนเราสามารถเห็นได้ว่าแม้แต่ศาลแพ่งก็ยังมีคำพิพากษาว่า การชุมนุมของมวลมหาประชาชนเป็นการชุมนุมโดยสงบตามระบอบประชาธิปไตย

การต่อสู้ภายใต้แนวทางเช่นนี้ เห็นผลช้า สร้างความเปลี่ยนแปลงได้ยาก และเหนื่อยแสนสาหัส ซ้ำร้ายยังต้องนอนสะดุ้งตื่นยามดึกยามดื่น ลุกขึ้นมาฟังข่าวผู้ร่วมชุมนุมถูกกลุ่มคนไม่ทราบฝ่ายลอบยิงลอบถล่มด้วยอาวุธสงคราม เจ็บกันหลายร้อย ตายไปหลายสิบคน

เป็นใคร ใครก็ล้า สู้จนสุดๆ ทั้งเงินทอง กำลังกาย กำลังทรัพย์ ต้นทุนสุดท้ายเหลือเพียงชีวิตและเสรีภาพเท่านั้น

ครับ...สิ่งที่ผมคิดได้ในขณะนี้คือ ในสถานการณ์แห่งความขัดแย้ง หากไม่มีกำนันสุเทพคอยดูแล บัญชาการ สถานการณ์จะไปไกลและรุนแรงกว่านี้หลายเท่า...พรุ่งนี้ว่ากันใหม่ครับ เศร้าจัง!