สำนึกบ้างในวันนี้

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

วิสาขบูชาวันพระใหญ่ เป็นวันสำคัญที่พระพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน

หรือถ้าจะอธิบายขยายผลว่าเป็นวันแห่งแสงสว่างปรากฏสู่โลกอีกครั้ง ด้วยผลจากการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า นำพาพระสัทธรรมกลับคืน หลังจากพระพุทธศาสนาลับเลือนไปจากโลก ผ่านยุคพุทธธันดรที่มืดมิดด้วยอวิชชา ความเขลา สัตว์น้อยใหญ่เวียนว่ายตายเกิดอย่างยาวนาน

ตามหลักคำสอนของศาสนาพุทธ ทุกชีวิตตายไปแล้วไม่ดับสูญ แต่ดวงจิตจะตายเกิดไม่มีสิ้นสุดตามการกระทำ หรือกรรมที่กระทำไว้

แต่ละชีวิต หรือจิตแต่ละดวง เกิด ตาย มากมายนับอนันต์ ถ้าการเกิดแต่ละชาติแค่เอากระดูกนิ้วก้อยข้อเดียวมากองรวมกันสูงกว่าภูเขา

การเกิด ตายจึงเป็นทุกข์ โดยสาเหตุแห่งทุกข์ก็คือความหลง มีอวิชชาเป็นแก่นสำคัญทำให้เกิด ตายไม่สิ้นสุด

แต่พระธรรมแทงทะลุ ทำลายอวิชชาให้ก้าวพ้นการเกิด การตาย ข้ามพ้นฝั่งแห่งภพ

วิสาขบูชาจึงถือเป็นวันให้สัตว์โลกระลึกถึงวัฏสงสาร ไม่สิ้นสุด เห็นในผลแห่งกรรมเพื่อเกิดความละอายเกรงกลัวต่อบาป

ยิ่งเฉพาะพวกที่กำลังทำกรรมหนักให้ประเทศ ให้บ้านเมือง ควรจะมีสติ ระลึกกันได้บ้าง สิ่งที่กำลังทำอยู่ในปัจจุบันจะส่งผลในอนาคตอีกมายมายไม่มีประมาณ

ที่แสวงหาอำนาจ ยืดเยื้อ เพียงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนกับพวกพ้อง กล้าจะกระทำทุกวิถีทาง ไม่ว่าจะถูกหรือจะผิด แต่กลับไม่ได้ฉุกคิดเลยว่าจะต้องไปชดใช้กรรมที่ก่อเอาไว้มากเท่าใด

พวกที่ได้อำนาจ ได้ตำแหน่งทางการเมือง ตำแหน่งราชการ ไม่เคยระลึกเลยว่า ยศ สรรเสริญที่ได้รับมาจากเส้นทางของความอสัตย์ จำเป็นต้องสนองคุณผู้ที่แต่งตั้ง เป็นการต่างตอบแทน โดยลืมเลือนถึงสำนึกผิดชอบ ชั่วดี ทั้งปวง

ที่ก่อกวน ปลุกระดม ไม่ได้มาด้วยจิตใจเที่ยงแท้ แต่ยึดถืออามิส สินจ้าง อาศัยเงินในการปลุกปั่น แต่กรรมที่ตามมากลับมากมายกว่าเงินที่ได้รับมากมายนัก

เหล่านี้ล้วนแต่กำลังสร้างกรรมที่เป็นกรรมหนัก ที่จะส่งผลรุนแรงกว่าปกติ เนื่องจากเกี่ยวพันกับบ้านเมือง

ในวันวิสาขบูชาที่เวียนมาอีกครั้ง ผู้ที่ยังก่อเวร ก่อกรรม จึงควรตระหนักให้ดีก่อนที่จะสายเกินไป

ถ้าปัญญายังปิด ดวงตามืดมิด ไม่ได้สำนึกเอาเสียเลย

คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามกรรมและได้แต่ปลงสังเวชเท่านั้น