ทางสองแพร่ง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

คงจำเป็นต้องคิดให้ดีว่า บ้านเมืองเราจะยึดเอารูปแบบ หรือเนื้อหากันแน่

เพราะแนวทางที่กำลังผลักดันก็คือการไปสู่การเลือกตั้งที่เน้นรูปแบบ แต่ทว่าเนื้อหากลับไม่ใช่ประชาธิปไตย แต่เป็นการใช้นโยบายประชานิยมเพื่อเข้าสู่อำนาจ สร้างระบบการเมืองคอร์รัปชั่น เอาตำแหน่ง สัมปทานธุรกิจ เป็นรางวัลทางการเมืองแก่ผู้สนับสนุน หรือที่เรียกว่า Spoils System จะเป็นหนทางแห่งหายนะโดยแท้

ประวัติศาสตร์ในหลายประเทศก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนเช่นกัน ในเรื่องการเลือกรูปแบบหรือเนื้อหา

เยอรมนี ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ประสบปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำและชอกช้ำจากการแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (Adolf Hitler) ผู้นำพรรคนาซี จึงหาเสียงด้วยการชูประเด็นแก้ปัญหาเศรษฐกิจ ทำเยอรมนีให้ยิ่งใหญ่ จนกำชัยชนะจากการเลือกตั้ง

เมื่อก้าวเข้าสู่อำนาจ ฮิตเลอร์ออกกฎหมายรวบอำนาจทางการเมืองคุมอำนาจเศรษฐกิจ และกลไกบริหารงานของประเทศทั้งหมด

และหากมีการต่อต้าน หรือแสดงความไม่เห็นด้วย พรรคนาซีมีกองกำลังของตัวเอง ข่มขู่ จัดการแบบเบ็ดเสร็จ

สุดท้ายฮิตเลอร์นำเยอรมนีเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 2 ฆ่าชาวยิวจำนวนมหาศาลนับล้านคนและก็ต้องพ่ายแพ้สงคราม

นี่แหละ คือรูปแบบมาจากการเลือกตั้ง แต่เนื้อหาคือเผด็จการ

ขณะเดียวกันอีกประเทศ คือ ฝรั่งเศส หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประสบปัญหาการเมืองถึงทางตัน พรรคการเมืองแตกแยก จะไปสุดซอยก็ไม่สำเร็จ

รัฐบาลฝรั่งเศสบางคณะอยู่ในตำแหน่งได้ไม่ถึง 1 เดือน หรือเฉลี่ยแต่ละรัฐบาลจะมีอายุแค่ 8 เดือน ขณะที่นายกรัฐมนตรีแต่ละคนดำรงตำแหน่งเฉลี่ยคนละ 9 เดือน

ทั้งหมดจึงเกิดเสียงเรียกร้องให้ นายพลชาร์ลส์ เดอโกล (Charles de Gaulle) ที่ล้างมือในอ่างทองคำไปแล้ว ไม่ได้เป็น สส. ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง กลับมา Set Zero ประเทศเสียใหม่ โดยไม่ใช่วิถีประชาธิปไตยคล้ายกับการรัฐประหารยึดอำนาจรัฐรูปแบบหนึ่ง

นายพลเดอโกลปฏิรูปกฎหมายครั้งใหญ่ ปฏิรูปการเมือง สร้างระบบที่แบ่งแยกอำนาจ มีเสถียรภาพ เอื้อประโยชน์ต่อฝรั่งเศส และยังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้

นี่แหละคือตัวอย่างการมาแบบทางลัด แต่เนื้อหาเป็นประชาธิปไตย

ถึงได้บอกว่า จะเลือกรูปแบบหรือเนื้อหา

อย่าหลงกลมายา พลัดหล่นลงวังวนอเวจีทางการเมืองอีกเลย