ต้องแก้ไข

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

บ้านเมืองในขณะนี้ทำท่าจะถึงทางตัน

หากจะไปรอการเลือกตั้งใหม่คงไม่ไหว เนื่องจากมีการประเมินว่าจะเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือน ก.ค. เท่ากับว่ารัฐบาลใหม่จะเข้ามาบริหารประเทศในเดือน ส.ค.

เวลายาวนานเช่นนี้คงไม่ใช่สิ่งที่ดี

ที่สำคัญการเลือกตั้งก็ไม่ใช่คำตอบสุดท้าย เนื่องจากการเมืองที่เป็นอยู่ ไม่ใช่ระบบที่จะทำให้บ้านเมืองไปรอด

เพราะเป็นการเมืองที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว พรรคพวก ไม่ใช่เพื่อประโยชน์มหาชน

โครงการรับจำนำข้าวคือตัวอย่างที่ชัดแจ้งที่สุด

ผลผลิตโครงการรับจำนำข้าวคืออภิมหาประชานิยมที่ต้องการดึงฐานคะแนนเสียงจากชาวนา

แต่ทว่าผลประโยชน์โดยแท้จริงกลับไม่ได้ตกอยู่กับชาวนา

ข้าวที่ชาวนาขายได้ราคาไม่ถึงเกวียนละ 1.5 หมื่นบาท โดยเงินที่หายไปตกไปอยู่กับพ่อค้า โรงสีเป็นส่วนใหญ่

นอกจากนั้นโครงการข้าวยังก่อให้เกิดการทุจริตครั้งใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศนี้

เป็นการทุจริตตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ อย่างครบวงจร

ความจริงแล้วแทนที่รัฐบาลจะส่งจดหมายไปร้องเรียนองค์กรระหว่างประเทศอย่างยูเอ็นถึงปัญหาที่ตัวเองกำลังประสบอยู่ ทางที่ดีน่าจะส่งไปเชิญองค์กรต่อต้านการคอร์รัปชั่นโลกมาตรวจสอบโครงการรับจำนำข้าวจะดีกว่า

และที่เป็นความเลวร้ายยิ่งไปกว่านั้น ก็คือเมื่อมีการตรวจสอบจากองค์กรอิสระในปัญหาทุจริตข้าว ก็กลับประกาศไม่ยอมรับการตัดสิน

คำกล่าวหาต่างๆ นานาเกิดขึ้นทันที อาทิ องค์กรเหล่านั้นไม่มีอำนาจ ปฏิบัติสองมาตรฐาน ฯลฯ เพื่อพยายามโยงให้กลายเป็นเรื่องการเมือง

ซ้ำร้ายยังมีการตั้งกองกำลังขึ้นมากดดันองค์กรอิสระ พร้อมกับประกาศหากมีคำตัดสินที่ไม่ถูกใจจะเคลื่อนกำลังมาจัดการ

นี่แหละ ถึงบอกว่าระบบการเมืองมีปัญหา เป็นระบบกฎหมู่อยู่เหนือกฎหมาย ไม่เคารพในหลักการคานดุลอำนาจ ไม่ยอมรับในสิ่งที่ผิด

คาถาเดียวที่ใช้ก็คือเมื่อมาจากการเลือกตั้งก็ย่อมทำอะไรได้ทุกอย่าง เนื่องจากได้อาณัติมาจากประชาชน

แต่สิ่งที่ไม่เคยพูดถึงก็คือความสุจริต เที่ยงธรรม

อย่าลืมในอดีต เผด็จการนาซี ฮิตเลอร์ ก็มาจากการเลือกตั้ง และนำพาเยอรมันเข้าสู่สงครามโลก ฆ่าคนเป็นล้านๆ คน ก็เพราะใช้อำนาจที่ไม่เป็นธรรม

บ้านเมืองถึงเวลาต้องแก้ไข

ที่เป็นอยู่ไปไม่รอดแน่นอน