ระวังบานปลาย

โดย...นายหมอเจ็บ

ภาพการสวมกอดอย่างเต็มรักระหว่าง ลุงกำนัน กับปลัดกระทรวงหมออย่าง นพ.ณรงค์ สหเมธาพัฒน์ ใครได้เห็นเป็นต้องซาบซึ้งน้ำตาแตก

ไม่ต้องชี้แจงแถลงไข ไม่ต้องบ่ายเบี่ยงหรือสรรหาถ้อยคำมาอธิบายความ

เชื่อว่าในวันนี้คุณหมอณรงค์ได้เลือกแล้ว ... เข้าใจตรงกันนะ

แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง ชัวร์ว่าไม่คลาดเคลื่อน มวลชนกลุ่มคนเสื้อแดงจึงจัดให้ 1 เสียว

วันที่ 12 เม.ย.ที่ผ่านมา ปลัดณรงค์เดินสายเยี่ยมเยียนผู้ป่วยที่โรงพยาบาล จ.ลำปาง ขากลับมีกลุ่มคนร่วม 40 ชีวิต โห่ร้องขับไล่

เล่นเอาใจตุ๊มๆ ต้อมๆ ลงไปถึงตาตุ่ม แกนนำแดงลำปางประกาศชัด “แพทย์พยาบาลต้องวางตัวเป็นกลางทางการเมือง” ท่านปลัดฯ ต้องออกมารับหนังสือด้วยตัวเอง

ส่งตัวแทนมารับแล้วก็โดนไล่ ส่งเลขานุการสำนักปลัดฯ มาอีกก็โดนอีก สถานการณ์ไม่สู้ดี คุณหมอเลยปรี่รีบขึ้นรถเผ่นแน่บ แต่เจ้ากรรมประตูทางออกถูกคนเสื้อแดงปิดตาย

สุดท้าย ปลัดณรงค์จึงยอมลงรถมารับหนังสืออย่างเสียไม่ได้ ... โชคดีไม่มีเหตุรุนแรง

ผมขอประณามคนเสื้อแดงที่ไม่รู้จักกาลเทศะ จะใช้สิทธิทางการเมืองไม่มีใครว่า แต่มาม็อบในโรงพยาบาลไม่ว่ากรณีไหนก็ไม่เหมาะสม

แต่พูดตามตรง ไม่อยากโลกสวย ไม่อยากโยนบาปให้คนเสื้อแดงเพียงฝ่ายเดียว

แรงกิริยาเท่ากับแรงปฏิกิริยา มุมตกกระทบย่อมเท่ากับมุมสะท้อน

ดังนั้นเมื่อ นพ.ณรงค์ เลือกแล้ว ... นี่คือราคาที่ต้องจ่ายและอาจต้องจ่ายแพงกว่านี้

เท่าที่ผมสดับตรับฟังมา มีเสียงเตือนจากหลากหลายภาคส่วนดังกระหึ่มทั่วทุกสารทิศ ต่างแสดงความกังวลว่า นพ.ณรงค์กำลังดึงความขัดแย้งเข้ามาสู่แวดวงสาธารณสุข

เพราะผู้ที่จะประสบเคราะห์กรรมไม่ใช่เฉพาะ นพ.ณรงค์เท่านั้น แต่เกี่ยวดองไปถึงประชาชนทั่วไป

ถามว่า หากผู้ป่วยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่นอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล แล้วอาคารถูกยิงด้วยเอ็ม 79 หรือมีมวลชนคู่ขัดแย้งบุกขึ้นตึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะเป็นอย่างไร

ถามว่า เมื่อสถานการณ์ทางการเมืองยุติลงแล้ว ต้องใช้เวลาเท่าใดจึงจะสมานบาดแผลในหัวใจระหว่างประชาชนกับแพทย์ที่เห็นต่างกันได้

เท่าที่รับทราบตอนนี้ภายในกระทรวงหมอเกิดรอยร้าวรอวันแตกหัก มีข้าราชการและพนักงานส่วนหนึ่งรวมตัวกันเป็นคลื่นใต้น้ำ ถึงขั้นจะจัดม็อบขับไล่ปลัดฯ ด้วยเช่นกัน

ไม่อยากให้ถึงวันนั้น ผมไม่อยากให้ใครต้องมาจ่ายเพียงเพราะการตัดสินใจของใครคนหนึ่ง

อย่าปล่อยให้บานปลายไปกว่านี้เลยครับ