สิ่งสำคัญ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ในวันนี้มี 2 เหตุการณ์ที่เกี่ยวพันกับการดำเนินนโยบายเศรษฐกิจของประเทศเกิดขึ้นพร้อมกัน

ทั้งนี้ การดำเนินนโยบายเศรษฐกิจของประเทศจะแบ่งเป็นนโยบายการเงินกับนโยบายการคลัง

นโยบายการคลัง ผู้ที่ดูแลก็คือกระทรวงการคลัง เป็นอำนาจทางการเมือง โดยใช้กลไกสำคัญคือ การตั้งงบประมาณ การก่อหนี้สาธารณะ และภาษี

ส่วนนโยบายการเงินอำนาจอยู่ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยผ่านทางคณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) โดยมีอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน และปริมาณเงิน เป็นเครื่องมือหลัก

และในวันนี้มี 2 เหตุการณ์สำคัญที่ว่าคือ การวินิจฉัยโครงการเงินกู้ 2 ล้านล้านบาท ของศาลรัฐธรรมนูญ กับการประชุม กนง. เพื่อพิจารณาอัตราดอกเบี้ย

เอาเรื่องแรกก่อนก็คือ กรณีเงินกู้ 2 ล้านล้านบาท จะเกี่ยวพันกับนโยบายการคลังโดยตรง

สาเหตุเนื่องจากเงินกู้ก้อนดังกล่าวจะมีการดึงงบประมาณจำนวนมหาศาลในอนาคตมาใช้ในอภิมหาโครงการการก่อสร้าง อาทิ การก่อสร้างรถไฟฟ้าความเร็วสูง

สิ่งที่จะตามมากับการใช้งบประมาณก็คือหนี้สาธารณะที่จะเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว

ประเด็นที่น่าระทึกในวันนี้ ก็คือศาลรัฐธรรมนูญจะวินิจฉัยว่าการดำเนินการทั้งหมด ขัด หรือแย้งกับรัฐธรรมนูญหรือไม่

และไม่ว่าการวินิจฉัยจะเป็นอย่างไร ย่อมมีผลต่อนโยบายการคลังในช่วงต่อไป

ขณะเดียวกันอีกเรื่องก็คือ การประชุมของ กนง. เกี่ยวกับการขึ้นหรือคงดอกเบี้ย

ที่ผ่านมามีการประเมินจากมุมมองที่หลากหลาย ฝ่ายหนึ่งก็มองว่า น่าจะมีการลดดอกเบี้ยเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ กับอีกฝ่ายก็มองว่ายังไม่น่าจะลดดอกเบี้ย

และก็อีกเช่นกันไม่ว่าจะลดหรือไม่ลดดอกเบี้ย การตัดสินใจก็จะส่งผลต่อนโยบายการเงินในอนาคตอีกเช่นกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม ว่าไปแล้วสถานการณ์ในปัจจุบัน นโยบายการเงินหรือนโยบายการคลังคงไม่ใช่ตัวชี้ขาด หรือจะทำให้เศรษฐกิจเติบโต มีเสถียรภาพ

กลไกที่สำคัญสุดจะไปอยู่ที่นโยบายการเมืองเสียมากกว่า ที่สร้างสารพัดปัญหา อาทิ การเมืองไร้ประสิทธิภาพในการบริหารประเทศ การเมืองที่มุ่งแต่ตัวเองและพวกพ้องเป็นใหญ่

ถ้าสถานการณ์ทางการเมืองยังคงเป็นเช่นเดิม บ้านเมืองจะไม่หลุดจากหล่ม เศรษฐกิจก็เลิกพูดถึงได้จะเดินไปทางไหน

และคำถามที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ก็คือนโยบายการเมือง ใครจะเป็นผู้ดูแล ทำให้ปัญหาต่างๆ ยุติลงได้

นี่แหละเรื่องใหญ่ และสำคัญในยามนี้อย่างแท้จริง