ลิงแก้แห

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

นโยบายการรับจำนำข้าว ยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่ง

ล่าสุด แม้คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. จะอนุมัติให้รัฐบาลใช้งบกลาง 2 หมื่นล้านบาท มาจ่ายหนี้เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนให้ชาวนา ทว่า เงื่อนไขการใช้เงินยังกำหนดเอาไว้อย่างมากมาย

เริ่มจากเงินที่นำมาใช้ต้องจ่ายให้เฉพาะชาวนาที่จำนำข้าวในช่วงเดือน ต.ค.-พ.ย.ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นการรับจำนำก่อนการยุบสภา

นั่นหมายความว่า เงินค่าข้าวมีเจ้าหนี้ที่แน่ชัดจะไปจ่ายเป็นกระหย่อมๆ ในบางพื้นที่แบบตามใจชอบไม่ได้

ขณะเดียวกัน งบกลางที่นำมาใช้ก็ต้องหามาคืนภายในสิ้นเดือน พ.ค.ที่จะถึง หรือภายในระยะเวลาไม่เกิน 3 เดือน

และงานนี้ต้องมีผู้ที่รับผิดชอบในการหาเงินมาจ่ายคืน

ผู้ที่อยู่ในข่ายต้องลงนามรับผิดชอบก็คือ บรรดาอธิบดีในกระทรวงพาณิชย์ หรือตัวปลัดกระทรวงพาณิชย์ที่ต้องทำสัญญากับกระทรวงการคลังในการยืมและการหาเงินมาใช้หนี้คืน

นี่แหละ ก่อนลงนามในสัญญาบรรดาข้าราชการทั้งหมดต้องคิดให้ดีว่าจะขายข้าวเอาเงินมาใช้คืนงบกลางได้จริง

เพราะถ้ามีเงินมาคืนก็คงไม่มีปัญหา แต่หากใช้คืนไม่ทัน ผู้ที่ลงนามก็ต้องเตรียมตัวชี้แจงเอาไว้เนิ่นๆ จะไปหากำแพงไว้พิงหลังคงยาก โดยเฉพาะฝ่ายการเมืองจะมีความรับผิดชอบที่น้อยมากในเรื่องนี้

นอกจากนั้น แม้จะได้งบกลางไปจ่ายหนี้ค่าข้าว แต่ปัญหาก็ยังไม่จบ

รัฐบาลยังคงเป็นหนี้ค่าข้าวชาวนาที่เอาข้าวมาจำนำในช่วงหลังยุบสภา คือ ระหว่างเดือน ธ.ค.ปีที่แล้ว ถึงเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา เป็นเงินอีกราวๆ 9.5 หมื่นล้านบาท

เงินก้อนนี้ก็ต้องหาทางหมุนเอามาจ่ายหนี้ให้ชาวนา

สภาพรัฐบาลรักษาการจะไปกู้ยืมเงิน หรือเอางบประมาณมาจ่ายหนี้คงไม่ได้ ส่วนจะไปเล่นแร่แปรธาตุ ดึงเงินธนาคารของรัฐ รัฐวิสาหกิจ ฯลฯ ก็คงลำบากตัวอย่างก็แสดงให้เห็นแล้วอะไรเกิดขึ้นบ้าง

วิธีการหาเงินไม่พ้นต้องขายข้าวในสต๊อกมาสางหนี้

ทั้งหมดคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะระบายข้าวจำนวนมหาศาลออกไป

ซ้ำร้ายการขายข้าวแบบรีบเร่งจะทำให้ต้องขายแบบขาดทุนยับเยิน

และสิ่งที่จะตามมาก็คือหลักฐานความล้มเหลวจากโครงการรับจำนำข้าว จากผลขาดทุนมหาศาลในการเร่งขายข้าว

นโยบายข้าวยิ่งแก้ถึงยิ่งยุ่ง เป็นลิงแก้แห เพราะเริ่มต้นด้วยความเห็นผิด หรือมิจฉาทิฏฐิ ก็ย่อมไม่สามารถหาทางออกที่ถูกต้องหรือเป็นสัมมาทิฏฐิได้

กรรมก่อเองกับมือ ถึงคราวต้องรับกรรมอย่าไปโทษใครที่ไหนเลย