เลิกได้แล้ว

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ความจริงจะไม่เขียนถึงธนาคารออมสินแล้ว เนื่องจากปัญหาการปล่อยเงินกู้ให้กับ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร หรือ ธ.ก.ส. ที่สุดท้ายส่อเค้าจะไปจ่ายหนี้ค่าข้าวถูกยกเลิกไป

ขณะเดียวกัน ผู้บริหารธนาคารออมสินก็แสดงความรับผิดชอบเช่นกัน ทุกอย่างก็น่าจะปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการ ให้ธนาคารเดินหน้าต่อไป

แต่ทว่าเหตุการณ์มันไม่เป็นเช่นนั้น

ยอดการถอนเงินจากธนาคารออมสินยังไม่ยุติ

นั่นแสดงให้เห็นว่า ยังคงมีปัญหาค้างคาอยู่

คำถามก็คือ ทำไมการถอนเงินไม่ยุติเสียที

ทั้งหมดน่าจะมาจากหลากหลายเหตุผล แต่ทว่าปัจจัยที่ต้องตั้งหลักให้ดีก็คือ ประเด็นการที่ธนาคารออมสินกลายเป็นสนามสู้รบด้านการเมือง

หรือพูดง่ายๆ ก็คือการเมืองดันเข้ามาเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ทั้งหมด

ภาพการเมืองที่แสดงออก อาทิ การที่แกนนำเสื้อแดง สส.พรรคเพื่อไทย นายทุน นักธุรกิจแดงทั้งหลายแห่มาฝากเงิน

ฝากไม่ฝากเปล่า ยังมีการพูดเชิงท้าทายทำนองถ้าเงินฝากมากกว่าเงินที่ถอน จะใช้ธนาคารออมสินปล่อยกู้ให้ ธ.ก.ส.อีก เหมือนเป็นการตอบโต้กัน

เหล่านี้ยิ่งทำให้แบงก์ออมสินอยู่ในฐานะลำบาก เพราะมันเป็นการจุดชนวนทางการเมืองและขยายผลกันไปเรื่อยๆ

แรกเริ่มเดิมทีการถอนเงินเกิดจากการขาดความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจจากการปล่อยเงินกู้ให้ ธ.ก.ส. ที่มีเงื่อนงำน่าสงสัย ประชาชนก็เลยไปถอนเงิน เพราะรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่ทว่าการถอนที่ยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่อง มันมีเหตุจากกลุ่มก้อนทางการเมืองเข้ามาวุ่นวายอย่างที่เห็น

การถอนในช่วงหลัง จึงมีความหมั่นไส้เจือปนอยู่มาก

สิ่งที่แสดงให้เห็นชัดก็คือยอดตัวเลขการถอนเงินจะมาจากจังหวัดในภาคใต้ และในเขตกรุงเทพมหานครเป็นหลัก

นี่แหละภาพสะท้อนของการที่มีเงื่อนไขทางการเมืองมาเป็นองค์ประกอบ

สิ่งที่จะต้องทำก็คือ ควรหยุด เลิกกันได้แล้ว ไม่ว่าฝ่ายไหนก็ตาม ไม่ต้องไปประกาศ ออกข่าวที่ธนาคารออมสินอีก ใครจะถอนก็ถอนกันไป ใครอยากฝากก็ฝากกันไป อย่าไปทำให้เกิดกระแสทางการเมือง

ธนาคารต้องการความเชื่อมั่น และเมื่อขาดความเชื่อมั่นหนักเข้า นานไปจะไม่เป็นผลดี

อะไรที่ทำไปมันก็ได้รับผลไปเรียบร้อย น่าจะปล่อยให้กลไกต่างๆ ปรับตัว เพื่อเข้าสู่ความสมดุล และรวมไปถึงธนาคารอื่นๆ ก็อย่าเข้าไปยุ่งอีกเลย

ทำสิ่งที่ฉลาดๆ ให้เห็นสักเรื่องถือว่าขอร้องเถอะ!!!