โลกกับธรรม

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

วันนี้เป็นวันมาฆบูชา เป็นวันพระใหญ่ เมื่อเกือบ 2,600 ปีก่อนได้บังเกิดเหตุการณ์มหามงคลครั้งสำคัญ

นั่นคือมีการชุมนุมในคืนเดือนเพ็ญ เป็นมหาสังฆสันนิบาตของพระสงฆ์สาวกที่เป็นพระอรหันต์จำนวน 1,250 รูป ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร และพระสงฆ์ทุกรูปต่างได้รับการอุปสมบทจากพระพุทธเจ้า เป็นเอหิภิกขุอุปสัมปทาทั้งหมด

ในวันดังกล่าวองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ อันเป็นหัวใจสำคัญของพระพุทธศาสนา ได้แก่ การทำความดี ละเว้นความชั่ว และทำจิตใจให้ผ่องแผ้วอยู่เสมอ

วันมาฆบูชาจึงเป็นวันแห่งความรักทางพระศาสนา เนื่องจากหลักธรรมโอวาทปาฏิโมกข์ที่ทรงแสดงในครั้งนั้น ประกอบด้วยเมตตาธรรมปรารถนาดีต่อมวลมนุษย์ไม่มีประมาณ

และหากนำคุณค่าของวันมาฆบูชาในอดีตมาเทียบกับสถานการณ์ในปัจจุบัน อาจเห็นภาพสะท้อนมวลมหาประชาชนได้เพิ่มขึ้น

วันนี้ยังมีการชุมนุมอย่างต่อเนื่องจากมหาประชาชนทุกสาขาอาชีพ ทุกภาคของประเทศ โดยเป็นการชุมนุมครั้งประวัติศาสตร์ อย่างสงบ สันติ อหิงสา ไม่เคยปรากฏมาก่อน

และการชุมนุมนี้เกิดขึ้นเพราะความรัก

เป็นความรักชาติ รักในสถาบันกษัตริย์ อันเป็นที่เคารพเทิดทูน

การชุมนุมของมหาประชาชนจึงมาจากความรักที่มีต่อบ้านเมืองโดยแท้

ขณะเดียวกันการชุมนุมถือเป็นการทำความดีของคนหมู่มาก โดยหวังให้เกิดการปฏิรูป นำพาประเทศชาติสู่ความเจริญ หลุดจากหล่มวังวนการทุจริต การผูกขาด แสวงหาอำนาจทางการเมืองโดยไม่ชอบ

เป็นการละความชั่ว ไม่ยอมรับความชั่วที่ฝังรากลึกมาอย่างยาวนาน ไม่ว่าความชั่วนั้นจะอยู่ในอำนาจทางการเมือง ในระบบเครือข่ายอุปถัมภ์ ในเครือข่ายข้าราชการ ฯลฯ

เป็นการชุมนุม โดยจิตใจผ่องแผ้ว ไม่ได้เกิดด้วยความโลภ ความโกรธ ความหลง ไม่ได้มาเพราะความรัก โกรธ เกลียดเป็นส่วนตัว

แม้จะมีการทำร้าย หมายขวัญด้วยชีวิต การใส่ร้ายป้ายสี ใช้อำนาจอธรรม แต่มหาประชาชนยังรักษาจิตใจตั้งมั่นไม่เสื่อมถอย

นี่แหละเมื่อถึงวันพระใหญ่ ให้ลองพิจารณาเทียบเคียงสถานการณ์ชุมนุมใหญ่ที่เป็นอยู่กับทางธรรม ก็จะเห็นว่าธรรมกับโลกไม่ได้ขัดแย้งในแง่เป้าหมายและอุดมการณ์ เพียงแต่ด้านหนึ่งเป็นความมุ่งหมายพ้นจากโลก แต่อีกด้านยังข้องอยู่ในโลกเท่านั้น

และเมื่อมีธรรมเป็นธงชัย ความสำเร็จจะบังเกิดขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย