ทำลายหลักฐาน

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โครงการรับจำนำข้าว เป็นโครงการสะท้อนให้เห็นความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในนโยบายประชานิยม

ปัญหาที่เกิดขึ้นในปัจจุบันก็คือ รัฐบาลค้างหนี้ชาวนาสูงถึง 1.3 แสนล้านบาท ไม่มีปัญญาใช้ จนทำให้ชาวนาประท้วง

และเงินที่ค้างชาวนา 1.3 แสนล้านบาท มีความหมายมากมายกว่าเงินค้างหนี้ที่เป็นอยู่

ประการแรก ตัวเลขดังกล่าวเป็นการสะท้อนให้เห็นการซุกซ่อนหนี้โครงการรับจำนำข้าวเอาไว้ โดยที่รัฐบาลไม่ยอมเปิดเผยข้อมูล

เดิมทีผู้ที่รับภาระซุกหนี้คือชาวนา แต่ทว่าเมื่อชาวนาเดือดร้อน ตัวเลขดังกล่าวก็ปูดขึ้นมา

และหนี้เหล่านี้คือหนี้สาธารณะ เป็นหนี้ส่วนรวมที่ต้องร่วมกันชดใช้

ประการถัดมา ตัวเลขหนี้ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นนโยบายรับจำนำข้าวมีปัญหาการทุจริต

เดิมทีคณะรัฐมนตรีอนุมัติกรอบวงเงินจำนำข้าวไว้ 5 แสนล้านบาท โดยหวังจะใช้เงินหมุนเวียนจากการขายข้าวแล้วเอามาจ่ายเป็นค่าจำนำข้าว

เงิน 5 แสนล้านบาท มากแค่ไหน

คำตอบก็คือ เป็นการจำนำข้าวได้ถึง 2 ฤดูการผลิต หรือพูดง่ายๆ คือจำนำข้าวได้ถึง 2 ปี

แต่ทว่าเมื่ออยู่ไปไม่นาน เงินก็หมด และจะขายข้าวก็ขายไม่ออก

นี่แหละ คือปัญหาที่แสดงตัวชัดเจน

ที่ผ่านมาการระบายข้าวเป็นไปด้วยประเด็นความฉ้อฉล มีการขายให้ผู้ส่งออกเฉพาะบางกลุ่ม บางพวกโดยไม่เปิดประมูล

ขณะเดียวกัน ข้าวคุณภาพดีที่มีอยู่ก็ถูกแปรสภาพให้เป็นข้าวคุณภาพเสีย และขายออกราคาถูก

ข้าวที่มีอยู่จึงขายไม่ได้ หรือขายไม่ได้ราคา โดยเฉพาะที่ตกค้างมา 2-3 ฤดูการผลิต ป่านนี้กลายเป็นแป้งป่นไปเรียบร้อย จะไปขายใคร

ทั้งหมดยังดันทุรังเก็บอยู่ ด้วยผลประโยชน์ด้านค่าฝากเก็บ ด้วยผลประโยชน์ด้านการสร้างสต๊อกข้าวเทียม เอาข้าวไปหมุนเวียนขายก่อน ฯลฯ

ทุกอย่างจึงมาประเดประดังปะทุเอาที่การค้างค่าข้าวชาวนา 1.3 แสนล้านบาทอย่างที่เห็น

และสต๊อกข้าวจะเกิดปัญหาสะสางกันไม่ออก เนื่องจากการทุจริตทั้งด้านตัวเลขและคุณภาพข้าว โดยข้าวคุณภาพเลวก็รับจำนำเป็นข้าวคุณภาพดี

สุดท้ายไม่พ้นการกลบหลักฐานด้วยการเผาโกดัง อย่างที่ประเมินกันไว้อย่างแน่นอน

บันทึกไว้ในแผ่นดินเถิด ทั้งหมดเกิดขึ้นด้วยฝีมือของพวกไหน