สุดยอดลมๆแล้งๆ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โครงการรับจำนำข้าว เหมือนกับน้ำลดตอผุด ยิ่งดิ้นก็ยิ่งรัด อย่างไรอย่างนั้น

เงินค่าข้าวก็กู้ไม่ได้ จะขายข้าวไปต่างประเทศก็หมดปัญญา สัญญาสั่งซื้อข้าวที่เคยโม้เอาไว้ กลายเป็นหมัน เป็นสัญญาลวงโลก

เมื่อเดือน พ.ย. 2556 รัฐบาลโหมประโคมข่าวมีการขายข้าวให้จีนแบบรัฐต่อรัฐ จำนวนถึง 1.2 ล้านตัน โดยจะมีการส่งมอบข้าวภายในเดือน ธ.ค.

ครั้งนั้นมีการตีฆ้องร้องป่าว ถึงฝีมือ ความมหัศจรรย์ของรัฐบาลในการขายข้าว

แต่ทว่าคำถามปรากฏขึ้นมากมาย โดยเฉพาะผู้ซื้อ คือ บริษัท เป่ยต้าฮวง เป็นเพียงรัฐวิสาหกิจของมณฑลเฮยหลงเจียง ซึ่งจะเรียกว่าการซื้อแบบรัฐต่อรัฐไม่ได้

หากเป็นแบบรัฐต่อรัฐ ต้องซื้อขายและทำสัญญากับ บริษัท คอฟโก ของรัฐบาลกลางเท่านั้น

การเซ็นสัญญาที่ว่านี้รัฐบาลจีนมีสิทธิไม่ยอมรับเป็นการซื้อขายรัฐต่อรัฐ

มิหนำซ้ำยังเกิดกระแสข่าวทำนอง บริษัท เป่ยต้าฮวง ถูกรัฐบาลจีนสอบถามเกี่ยวกับการทำสัญญากับไทย

นั่นเป็นความเคลื่อนไหวในฝ่ายจีน

ขณะเดียวกันในฝ่ายไทย คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ลงมติว่า การขายข้าวแบบจีทูจีว่าส่อไปในทางทุจริตและไม่มีอยู่จริง

ประเด็นสำคัญที่ ป.ป.ช. ไต่สวน ก็คือสัญญาขายข้าวกับจีนไม่ใช่แบบรัฐต่อรัฐ เนื่องจากบริษัทจีนที่มาซื้อข้าวไม่ใช่บริษัท คอฟโก ซึ่งเป็นองค์กรของรัฐบาลกลางที่มีหน้าที่จัดซื้อข้าวของจีน รวมถึงไม่พบหลักฐานการส่งออกข้าว

หลัง ป.ป.ช.ลงมติเรื่องดังกล่าว กระทรวงพาณิชย์ก็พยายามจะพานักข่าวบินไปประเทศจีนในปลายเดือน ม.ค.ที่ผ่านมา เล่นบทท้าพิสูจน์ว่า มีการขายข้าวแบบรัฐต่อรัฐจริง

แต่สุดท้ายการเดินทางต้องยุติ ภายใต้ข้ออ้างจีนไม่พร้อมจะต้อนรับ เนื่องจากติดเทศกาลตรุษจีน

ฟังแล้วเอาฮา ก็ออกอาการน่ารัก แต่ดูอีกแง่มันคือการปฏิเสธของจีน ไม่ต้องการเข้ามาเกี่ยวข้องกับการฟอกขาวคาวข้าวที่เป็นอยู่

สุดท้ายความจริงก็หนีความจริงไปไม่พ้น

เมื่อมีการประกาศยกเลิกคำสั่งซื้อข้าว 1.2 ล้านตัน อย่างชัดเจน

นี่แหละความฉาวของโครงการข้าวที่มีมาอย่างต่อเนื่อง

ทั้งข้าวเน่า ข้าวเหม็น ข้าวลม จนไปถึงสัญญาลมๆ แล้งๆ

นี่...ถ้าคิดจะตั้งคณะโกหกแห่งชาติ รับรองดังระเบิดเถิดเทิง