เงินกู้ข้าว

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

รัฐที่ล้มเหลวปัญหาโครงการรับจำนำข้าว ใกล้ถึงจุดฝีแตกเต็มแก่

ปัจจัยสำคัญคือต้องตั้งตารอดู ธนาคารแห่งใดจะหาญกล้าปล่อยกู้โครงการรับจำนำข้าวบ้าง

ที่อยู่ในข่ายโดนจับตามองก็คือธนาคารของรัฐ

เริ่มจาก 2 ธนาคารแรกที่เป็นรัฐวิสาหกิจสมบูรณ์ นั่นคือ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) และธนาคารออมสิน

ปกติแล้ว ธนาคาร 2 แห่งนี้จะหยิบเงินออกมาง่ายสุด และเคยถูกเอาไปใช้อย่างอีลุ่ยฉุยแฉกหลายครั้ง

แต่ครั้งนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด

กลุ่มสหภาพรัฐวิสาหกิจของธนาคาร 2 แห่งต่อต้านอย่างหนัก และประกาศจะคัดค้านถึงที่สุด

ใครเข้าไปแตะ มีหวังต้องลุยไฟกลายเป็นไก่ย่างหนังกรอบ

ถัดมามีอีก 2 แห่ง ที่อิทธิพลทางการเมืองเอื้อมถึง

นั่นคือธนาคารกรุงไทย กับธนาคารทหารไทย

ทั้ง 2 แห่ง มีกระทรวงการคลัง ไม่ก็กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินถือหุ้นใหญ่

ดังนั้นบรรดากรรมการส่วนใหญ่ คือคนที่การเมืองส่งเข้าไป

เงินค่าข้าวเลยมีความหวังจะเอาจากธนาคาร 2 แห่งนี้ และร่ำๆ จะสำเร็จอยู่แล้วเชียว

แต่ที่มันไม่ง่าย เพราะกระแสสังคมที่ต่อต้านอย่างหนัก บวกกับกลุ่มพนักงานของธนาคารไม่เอาด้วย

สภาพที่พนักงานของธนาคารกรุงไทย และธนาคารทหารไทยกำลังเผชิญก็คือ คำขู่จากบรรดาลูกค้าของธนาคาร

ถ้าธนาคารใดปล่อยกู้ข้าวเป็นต้องโดนถอนเงิน หรือคว่ำบาตรไม่ทำธุรกิจ ไม่เป็นลูกค้ากันตลอดไป

คำขู่นี้ได้ผลแน่นอน โดยเฉพาะจากบรรดาคนชั้นกลางในเขตเมืองและ กทม. ที่ต่อต้านการเลือกตั้ง ไม่ไปใช้สิทธิ หรือ No Vote เป็นตัวอย่างให้เห็นชัดแล้ว

หลายคนเตรียมสมุดเงินฝากเอาไว้ ถ้าปล่อยเงินกู้ข้าวเป็นอันถอน

นี่แหละ คือสิ่งที่เกิดขึ้นจนทำให้เงินค่าข้าวยังค้างติดคอหอย

ส่วนจะไปหาเงินจากธนาคารพาณิชย์แห่งอื่นๆ ก็ต้องเผชิญกับสภาวะเดียวกัน

ธนาคารใดไปปล่อยเงินกู้ ระวังจะถูกมองว่าเป็นแบงก์ที่สั่งได้ อิงการเมือง

หรือไม่เช่นนั้นก็เป็นธนาคารเห็นแก่เงิน เห็นแก่ดอกเบี้ยที่จะได้ โดยไม่คำนึงถึงความถูกผิด ทั้งในแง่กฎหมายและความถูกต้อง

สภาพทั้งหมดเป็นการสะท้อนภาวะรัฐที่ล้มเหลว

เป็นสภาพที่หมดความน่าเชื่อถือ ไม่มีใครกล้า รีรอไม่ให้กู้เงิน แม้กระทรวงการคลังจะค้ำประกัน

เป็นครั้งเดียวในประวัติศาสตร์ที่บังเกิดผลอย่างนี้ แม้จะพยายามใช้อำนาจกดดัน ข่มขู่ทุกอย่าง

ใครเป็นใคร ตอนมีอำนาจมัวเมาขนาดไหน จำกันให้ดี

จะได้สอนใจอย่าเอาเยี่ยงอย่าง