มติมหาชน

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ผ่านพ้นไปอย่างทุลักทุเล สำหรับการเลือกตั้งใหญ่เมื่อวันที่ 2 ก.พ.ที่ผ่านมา

และผลที่ได้ก็คือไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย รังแต่จะเสียเงินไปเปล่าๆ ปลี้ๆ โดยแท้

ไม่ว่าจะเป็นหลังเลือกตั้ง คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. ไม่สามารถประกาศคะแนนได้

ขณะเดียวกัน จะต้องมีการเลือกตั้งซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายครั้ง เพื่อให้มี สส.เกินกว่าที่รัฐธรรมนูญกำหนดจะได้เปิดสภาเลือกนายกรัฐมนตรี

กกต.ประเมินว่าอาจต้องใช้เวลาอีก 5-6 เดือนกว่าจะได้ สส.ครบตามกำหนด

ที่สำคัญการเลือกตั้งครั้งนี้เสี่ยงเหลือเกินจะเป็นโมฆะ โดยต้องไปรอฟังคำตัดสินอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ว่าไปแล้ว การเลือกตั้งที่เกิดขึ้นยังพอมีผลดีอยู่บ้าง

นั่นคือเป็นการสะท้อนให้เห็นมติมหาชนอย่างชัดเจนว่าประชาชนไม่เอาแล้วกับการเมืองแบบนี้ ไม่เอาแล้วกับบรรดาพรรคการเมือง หรือ สส.ที่เป็นอยู่

มติมหาชนสะท้อนออกมาชัดเจนใน 3 กลุ่มด้วยกัน

กลุ่มแรก คือประชาชนที่ ไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้งเลย หรือ No Vote เป็นการแสดงเจตนาที่แน่ชัด ไม่เอาเลือกตั้ง ต้องปฏิรูปการเมืองก่อน

กลุ่มที่ 2 เป็นประชาชนที่ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง แต่ไม่ลงคะแนนเลือกใคร คือการ Vote No

ประชาชนกลุ่มนี้ต้องการรักษาสิทธิของตัวเอง แต่ทว่าไม่ยอมรับบรรดาผู้สมัคร สส.ที่เสนอตัวแม้แต่สักคนเดียว รวมถึงไม่ยอมรับพรรคการเมืองที่เป็นอยู่ด้วย

ดังนั้นจึง Vote No เพื่อแสดงออกถึงการอารยะขัดขืนอีกรูปแบบ

อีกกลุ่มคือประชาชนที่ไปเลือกตั้ง แต่ทำบัตรเสียในรูปแบบต่างๆ มากมาย

บางคนจงใจกาบัตรเสีย บางคนเขียนถ้อยคำบางถ้อยคำเพิ่มเติม ซึ่งไม่ใช่การทำบัตรเสียแบบไม่ตั้งใจ หรือเด๋อๆ ด๋าๆ หย่อนบัตรผิด หย่อนบัตรถูก

นี่แหละ คือสัญญาณชัดเจน

แม้ทั้ง 3 กลุ่ม แสดงออกแตกต่างกัน แต่ทั้งหมดสะท้อนภาพเหมือนกันว่า ไม่ยอมรับระบบการเมืองที่เป็นอยู่

รัฐบาลจะพยายามสร้างเรื่อง เอาข้อมูลมาบิดเบือน แต่ก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก

และมติมหาชนครั้งนี้จะส่งผลต่อเนื่องตามมา

นับตั้งแต่การเลือกตั้งที่เคยคิดว่าจะเป็นจุดนำพาให้กลับสู่อำนาจอีกครั้ง ถึงนาทีนี้ เป็นอันฝันสลาย ไม่มีทางใช้การเลือกตั้งมาเป็นกลเกมการเมืองได้อีก

ส่วนสภาพรัฐบาลรักษาการ เวลาที่เหลืออยู่จะน้อยลงเรื่อยๆ

กรรมกำลังติดจรวดจี้มา

งานนี้หนีอย่างไรก็หนีไม่พ้น