เลือกตั้งไม่ราบรื่น

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

“ประชาธิปไตยต้องไปเลือกตั้ง” ดูจะเป็นการสื่อสารสร้างความเข้าใจง่ายๆ ของคนในรัฐบาลที่มีไปถึงประชาชน เหมือนว่านี่คือยาวิเศษแก้วิกฤตทางการเมือง ซึ่งถ้าอยู่ในภาวะบ้านเมืองดำเนินไปด้วยความปกติคงไม่มีใครปฏิเสธ แต่เนื่องจากสถานการณ์ขณะนี้รับรู้กันดีว่าไม่ปกติ การเที่ยวไปท่องคาถา “ประชาธิปไตยต้องไปเลือกตั้ง” เป็นการคลี่คลายวิกฤตการเมืองจริงหรือไม่

ตรองคิดดู ท่ามกลางบรรยากาศประชาชนจำนวนมากต้องการปฏิรูปประเทศเพื่อสร้างกติกาใหม่ก่อนเข้าคูหาเลือกตั้ง พร้อมกับรณรงค์โดยทั่วไปว่า หากยังเลือกตั้ง ประชาชนจำนวนไม่น้อยจะกระทำการโนโหวต ขณะที่กลุ่มผู้ชุมนุมเตรียมเคลื่อนไหวคัดค้านทุกรูปแบบ แม้แต่พรรคการเมืองใหญ่อาจไม่ส่งผู้สมัคร ย่อมทำให้การเลือกตั้งเป็นไปด้วยความไม่ชอบธรรม

อีกอย่างแม้แต่ข้อเสนอเวทีทางออกภาครัฐออกมาระบุว่า เมื่อเลือกตั้งจะมีการปฏิรูปการเมืองให้เสร็จสิ้นภายใน 2 ปี จากนั้นยุบสภาเลือกตั้งกันใหม่ เมื่อคิดคำนวณเป็นตัวเงินเท่ากับเลือกตั้งสองรอบ โดยแต่ละครั้งใช้งบประมาณ 3,800 ล้านบาท เบิ้ลสองรอบตกประมาณ 7,000 ล้านบาท แต่ถ้าเลือกปฏิรูปการเมืองให้เสร็จสิ้นจากนั้นเลือกตั้งจะใช้งบรอบเดียวแค่ 3,800 ล้านบาท นี่ยังไม่รวมความไว้เนื้อเชื่อใจจากมวลมหาประชาชนว่ารัฐบาลที่จะเข้ามาบริหารประเทศพร้อมปฏิรูปการเมืองจริงหรือไม่ เพราะที่ผ่านมารัฐบาลอดีตแสดงให้เห็นถึงความไม่จริงใจซ้ำซากหลายกรรมหลายวาระ

เป็นเช่นนี้ ทุบโต๊ะได้ทันที หากดันทุรังเลือกตั้งก็จะเป็นการเลือกตั้งไม่ราบรื่น เต็มไปด้วยปัญหาอุปสรรคมากมาย ซึ่งไม่ใช่คำตอบคลี่คลายวิกฤตการเมืองอย่างแท้จริง