รูปแบบ-เนื้อหา

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

สถานการณ์ที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างหน้าดำ คร่ำเคร่งเห็นจะมี 2 เรื่องหลัก

นั่นคือจะปฏิรูปการเมืองก่อนเลือกตั้ง หรือเลือกตั้งก่อนแล้วถึงปฏิรูปการเมือง

ดูเผินๆ เหมือนจะเป็นปัญหาไก่กับไข่ อะไรเกิดก่อน โดยมีอธิบายว่าไม่ว่าจะเป็นอย่างไรสุดท้ายก็ได้ผลเหมือนกัน เพราะถ้าไก่เกิดก่อน สุดท้ายก็ต้องออกไข่ ในทำนองเดียวกันถ้าไข่เกิดก่อน ก็ต้องฟักออกมาเป็นลูกไก่

แต่หากพิจารณาให้ดีแล้ว สถานการณ์ที่เป็นอยู่คงไม่ใช่เช่นนั้น

ว่าไปแล้วมันเป็นประเด็นที่เกี่ยวกับ รูปแบบ กับ เนื้อหา มากกว่า

หากมองเฉพาะในแง่ รูปแบบ ประชาธิปไตยก็ต้องไปเลือกตั้ง ภายใต้แนวคิดที่ว่าประชาธิปไตยคืออำนาจของปวงชนชาวไทย

เมื่อคืนอำนาจสู่ประชาชนแล้วทุกอย่างก็ไปชี้ขาดในการเลือกตั้ง

ส่วนผลเป็นอย่างไร จะดีหรือเลว จะปฏิรูปการเมืองหรือไม่ ค่อยไปว่าอีกที

ขณะที่ในประเด็นเนื้อหาก็คือ การเมืองที่เป็นอยู่ไม่เป็นประชาธิปไตย

พรรคการเมืองไม่ฟังเสียงประชาชน ในทางกลับกัน กลับมีคำสั่ง หรือใบสั่งให้หันซ้าย หันขวา

ประชาชนมีอำนาจเพียงไม่เกิน 5 นาที ที่เข้าไปกาบัตรเลือกตั้ง หลังจากนั้นก็หมดสิทธิ หมดเสียง ต้องจำทนไปเรื่อยๆ

อาทิ ถ้าไม่เลือกยกจังหวัด ก็อย่าหวังได้งบประมาณ

การสร้างระบบพวกพ้องหว่านเครือเข้าอยู่ไปในตำแหน่งการเมือง

การแบ่งปันผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากงานรัฐ ฯลฯ

ใครไม่พอใจโน้นอีก 4 ปีค่อยว่ากันใหม่

พรรคการเมืองยังถูกใช้เป็นกลไกที่ใช้สำหรับการผูกขาดอำนาจ ทั้งอำนาจทางการเมือง อำนาจเศรษฐกิจ สร้างฐานรองรับการเลือกตั้งคราวต่อไป

พรรคการเมืองไม่คำนึงถึงความเห็นต่าง เสียงข้างน้อย ไม่ยอมรับกลไกการคานดุลอำนาจทางการเมือง ไม่เคารพในคำตัดสินขององค์กรอิสระ อย่างศาลรัฐธรรมนูญ

ทั้งหมดคือปัญหาของ เนื้อหา ประชาธิปไตย ที่จำเป็นต้องแก้ไข ให้พ้นจากสภาพรวบอำนาจแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ระบบการเมืองปัจจุบันจึงเป็นเช่นเดียวกับต้นไม้พิษ เมื่อออกลูกมาก็เป็นพิษ

การปล่อยให้เลือกตั้ง ก็คือการให้ต้นไม้พิษออกผลไม้พิษ การปฏิรูปการเมืองที่จะเกิดตามมาก็ไม่ต่างจากการงอกเงยของผลไม้พิษ

นี่แหละ คือสถานการณ์ที่จึงจำเป็นต้องตัดสินใจ

จะให้เลือกตั้ง เพื่อยึดรูปแบบประชาธิปไตย

หรือขุดรากถอนโคนต้นไม้พิษเสียก่อน!!!