ตัวถ่วงซื้อเวลา

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

จำความได้ว่า ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แถลงท่าทีแก้วิกฤตการณ์การเมืองผ่านสถานีโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 3 ธ.ค.ที่ผ่านมา

ตอนหนึ่งนายกฯ กล่าวว่า “จะไม่ทำตัวเป็นเงื่อนไขและไม่ทำตัวให้เป็นตัวปัญหากับพี่น้องประชาชน ถ้าอะไรที่จะทำให้พี่น้องประชาชนมีความสงบสุขคืนมา ก็ยินดี”

คล้อยหลังไม่นานนายกฯ คนเดียวกันนี้สั่งการผ่านที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) มอบหมายให้ พงศ์เทพ เทพกาญจนา รองนายกฯ และ ชัยเกษม นิติสิริ รมว.ยุติธรรม เปิดเวทีระดมความเห็นนักวิชาการเพื่อหาทางออกประเทศไทย ซึ่งต่อมาคนในรัฐบาลออกมาเปิดเผยเพิ่มเติมว่า การหารือนักวิชาการจะใช้เวลาประมาณ 23 เดือน

ชวนให้พิจารณาดังนี้ ทั้งๆ ที่หลายฝ่ายแสดงความจำนงเสนอทางออกคลี่คลายวิกฤต เช่น สามเหล่าทัพนัดผู้เกี่ยวข้องหารือกันวันที่ 6 ธ.ค. โดย พล.ร.อ.ณรงค์ พิพัฒนาศัย ผบ.ทร. ยอมรับว่าเรื่องนี้มีทางออก

เช่นเดียวกับที่ประชุมอธิการบดีทั่วประเทศได้เสนอสูตรให้นายกฯ ยุบสภา ลาออก ตั้งรัฐบาลรักษาการ โดย จาตุรนต์ ฉายแสง รมว.ศึกษาธิการ เหมือนจะตอบรับเพียงขอรับความเห็นเพิ่มเติมให้อยู่ในกรอบรัฐธรรมนูญหรือแม้แต่องค์กร สถาบันธุรกิจเอกชนก็เสนอทางออกให้ตกลงทำสัตยาบันก่อนยุบสภาลาออก

เมื่อเป็นเช่นนี้จึงย้อนกลับไปที่รัฐบาล ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการจะตั้งโต๊ะหารือ โดยอ้างว่าขอให้ทุกฝ่ายช่วยหาทางออก ทั้งที่ปรากฏทางสาธารณะแล้วว่าแต่ละฝ่ายก็เสนอทางออกให้รัฐบาล

จึงทุบโต๊ะได้เลยปัญหาไม่ได้อยู่ที่ทุกฝ่ายไม่ให้ความร่วมมือ แต่อยู่ที่รัฐบาลยิ่งลักษณ์กำลังเป็นตัวถ่วงไม่เร่งตัดสินใจ ได้แต่ซื้อเวลารักษาอำนาจให้นานที่สุด ซึ่งรังแต่จะสร้างความเสียหายให้กับชาติมากขึ้น