ต้องสะสาง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ เกี่ยวกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญประเด็นที่มา สว. สะท้อนให้เห็นสภาพการใช้อำนาจทางการเมืองในปัจจุบัน

เพราะคำวินิจฉัยชี้ชัดว่าการแก้รัฐธรรมนูญ กระทำมิชอบทั้งในแง่รูปแบบและเนื้อหา

ในแง่รูปแบบ ถือเป็นการกระทำเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศ โดยละเมิดหลักการพื้นฐานของการเป็นสมาชิกรัฐสภา ที่เป็นผู้แทนปวงชนชาวไทย ต้องปฏิบัติหน้าที่โดยไม่อยู่ในความผูกมัดแห่งอาณัติมอบหมาย หรือการครอบงำใดๆ

นอกจากนั้นยังขัดต่อข้อบังคับการประชุมของรัฐสภา ขัดต่อหลักความซื่อสัตย์สุจริตที่ได้ปฏิญาณตนไว้ ขัดต่อหลักการออกเสียงลงคะแนนตามบทบัญญัติที่ให้สมาชิกคนหนึ่งมีเสียง 1 เสียงในการลงคะแนน จึงถือเป็นการลงคะแนนที่ทุจริต ขัดต่อข้อบังคับการประชุมรัฐสภา และขัดต่อบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ

ส่วนในแง่เนื้อหา การแก้ไขรัฐธรรมนูญ ก็มีลักษณะเป็นการกระทำเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศ โดยวิธีการที่มิชอบด้วยรัฐธรรมนูญ

หลักการพื้นฐานและเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญปี 2550 กำหนดให้มี สว.สรรหามาจากหลากหลายวิชาการในสัดส่วนที่เท่ากับ สว.ที่มาจากการเลือกตั้ง

นอกจากนั้นในเรื่องคุณสมบัติของผู้ลงสมัคร สว. รัฐธรรมนูญปี 2550 กำหนดไว้ว่า ผู้ที่จะลงสมัครต้องไม่เป็นสามี ภรรยา และบุตร ของผู้ที่เป็น สส.และผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หากพ้นจากตำแหน่ง สว.แล้วต้องเว้นวรรคการลงสมัครรอบใหม่ไม่น้อยกว่า 2 ปี

เท่ากับว่ารัฐธรรมนูญมีเจตนาให้องค์กรวุฒิสภาเป็นองค์กรที่เป็นอิสระ กลั่นกรองตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ

แต่การแก้ไขรัฐธรรมนูญดังกล่าวที่มีการแก้ไขคุณสมบัติผู้ลงสมัคร สว.ให้ใกล้เคียงกับผู้ลงสมัคร สส. เท่ากับเป็นการแก้ไขไปสู่จุดสูญสิ้น เป็นการนำพาชาติถอยหลังเข้าคลอง กลายเป็นสภาผัวเมีย นำไปสู่การผูกขาด กระทบต่อการปกครองประเทศ เปิดช่องให้ผู้ที่สามารถควบคุมกลไกดังกล่าวใช้วุฒิสภาให้ได้มาเพื่ออำนาจในการปกครอง ทำลายการเป็นสภาถ่วงดุลของ สว.ให้ฝ่ายการเมืองเข้าไปควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จ

นี่แหละ คือการใช้อำนาจทางการเมืองที่เกิดขึ้น ด้วยเสียงข้างมากที่ไม่ใช่วิถีทางประชาธิปไตย

ทั้งหมดต้องหาทางจัดการอย่าให้เกิดสภาพสภาเผด็จการขึ้นมา

บ้านเมืองจะวิกฤตเกินแก้