สุดซอยไปเลย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ยิ่งนานไป ปมร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมจะยิ่งบานปลายขยายวง

แรงกระเพื่อมเกิดขึ้นอย่างรุนแรง โดยเกิดการแสดงพลังเคลื่อนไหวคัดค้านร่างกฎหมายดังกล่าวในทุกภาคส่วน ราวกับคลื่นสึนามิถล่ม

ไม่ใช่เฉพาะเวทีสามเสน ที่บัดนี้ได้ไปปักหลักที่ถนนราชดำเนินแล้ว เพื่อเป็นการขยับฐานมวลชนให้กว้างกว่าเดิมเท่านั้น

แต่การคัดค้านจากกลุ่มนักธุรกิจ สถาบันการศึกษา และกลุ่มอื่นๆ กลายเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญ ทำให้รัฐบาลและพรรคเพื่อไทยต้องเผชิญกระแสที่เชี่ยวกราก

สถานการณ์เช่นนี้ยากจะเอาอยู่ เนื่องจากเป็นการก่อตัวของพลังที่หลากหลาย มีลักษณะดาวกระจายที่ยากควบคุม

แม้จะจัดการที่แห่งหนึ่งได้ ก็ไปผุดในที่อีกแห่งทดแทน

เท่ากับว่าการผลักดันร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมเป็นการประเมินที่ผิดพลาด

ผิดพลาดที่ว่าแรงค้านจากทั้งซีกการเมืองและประชาชนจะไม่มากพอ

พลาดตาเดียว จึงอาจเป็นเหตุให้พ่ายทั้งกระดาน

หากยังปล่อยให้สถานการณ์ยืดเยื้อเนิ่นนานไป รัฐบาลนี่แหละ จะเผชิญแรงกดดันที่มากขึ้น แม้จะเป็นเรื่องของสภา แต่จะขว้างงูไม่พ้นคอ

กระทั่งที่ว่า ถึงจะถอยร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม แต่ทว่าสถานการณ์ก็ยังไม่จบ

เพราะเสียงเรียกร้องจะมากขึ้น ความต้องการจะมากขึ้น เลยจุดของการคัดค้านร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมไปเสียแล้ว

และการถอยร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ก็จำเป็นต้องไปสุดซอย คือ ยุบสภาเพื่อเลือกตั้งใหม่

เป็นการ Set Zero ให้การเมืองไปเป็นศูนย์ เพื่อเริ่มต้นนับ 1 ในสนามเลือกตั้ง

แต่ประเด็นปัญหาสำหรับการยุบสภาก็ยังมีอยู่

รัฐบาลและพรรคเพื่อไทยอาจไม่อยากยุบสภาในขณะนี้ เนื่องจากสารพัดกฎหมายที่เร่งผลักดันมีอันต้องตกลงไปหมด

ทั้งการแก้ไขรัฐธรรมนูญหลากหลายมาตรา ทั้งร่าง พ.ร.บ.เงินกู้ 2 ล้านล้านบาท ทั้งร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ฯลฯ

นั่นหมายความว่า แรงที่ลงไปมากมายในช่วงเกือบ 3 ปี จั่วลมไปหมด ต้องเริ่มต้นกันใหม่

ถ้าไม่คับขันขยับไม่ออกจริง ก็ยากจะเลือกยุบสภา ที่เป็นทางออกสุดท้ายที่เหลืออยู่

แต่ทว่าการยุบสภาหรือไม่ ก็มีเงื่อนไขที่สำคัญประการถัดมา นั่นคือรัฐบาลอาจมีโอกาสยุบสภา

ฟ้าอาจผ่าเปรี้ยงลงมา ด้วยเหตุไม่คาดฝัน

สถานการณ์ทั้งหมดทำให้เกิดความเสี่ยงเพิ่มขึ้นทุกขณะ

โปรดอย่ากะพริบตา