เสียดาย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

องค์การเพื่อการห้ามใช้อาวุธเคมี (Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons OPCW) กลายเป็นผู้ชนะรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปีนี้ โดยมีผลงานชิ้นสำคัญคือการกำกับตรวจสอบการทำลายอาวุธเคมีของซีเรีย

OPCW มีบุคลากรและงบประมาณไม่มากนัก จัดส่งทีมงานผู้เชี่ยวชาญเข้าไปปฏิบัติหน้าที่ในซีเรีย ภายหลังเกิดเหตุโจมตีด้วยก๊าซพิษ ที่บริเวณชานกรุงดามัสกัส ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปมากกว่า 1,400 คน การเข้าปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว มีส่วนช่วยทำให้สหรัฐเปลี่ยนใจไม่ใช้กำลังทหารบุกซีเรีย

หลังประกาศรางวัล ทำให้คนจำนวนมากเสียดาย เนื่องจากบุคคลที่เป็นตัวเต็งที่อาจได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพก็คือ มาลาลา ยูซาฟไซ เด็กหญิงชาวปากีสถาน วัย 16 ปีเท่านั้น

ก่อนการประกาศรางวัลโนเบลไม่กี่วัน สภายุโรปเพิ่งมอบรางวัลด้านสิทธิมนุษยชนชาคารอฟ แก่ ยูซาฟไซ

ยูซาฟไซ เป็นเด็กนักเรียนจากเมืองมินโกรา ประเทศปากีสถาน เธอเป็นที่รู้จักในการศึกษาและการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิสตรีของเธอในหุบเขาสวัดซึ่งกลุ่มตาลีบันเข้ายึดครองและห้ามเด็กหญิงมิให้เข้าศึกษาในโรงเรียนใดๆ หลังจากที่ตาลีบันได้สั่งทำลายโรงเรียนถึงกว่า 150 แห่ง เฉพาะปี 2551 เพียงปีเดียว

เมื่ออายุ 11 ปี ยูซาฟไซกลายมาเป็นที่รู้จักผ่านบล็อกที่เขียนให้แก่บีบีซี โดยรายละเอียดกล่าวถึงชีวิตภายใต้การยึดครองของตาลีบัน ต่อมาจึงได้มีการถ่ายทำสารคดีของนิวยอร์กไทมส์เกี่ยวกับชีวิตของเธอ

ยูซาฟไซ เป็นที่รู้จักมากขึ้น ในการให้สัมภาษณ์ในสื่อสิ่งพิมพ์และทางโทรทัศน์ และรับตำแหน่งประธานสภาเด็กเขตสวัด

นับแต่นั้นเธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลสันติภาพเด็กระหว่างประเทศโดยเดสมอนด์ ตูตู และได้รับรางวัลสันติภาพเยาวชนแห่งชาติเป็นคนแรกของปากีสถาน

วันที่ 9 ต.ค. 2555 ยูซาฟไซถูกยิงที่ศีรษะและคอบนรถโดยสารประจำทางของโรงเรียน ขณะที่เธอกำลังจะกลับบ้าน

มือปืนก็คือตาลีบัน

สุดท้ายเธอถูกส่งตัวไปรักษาที่ประเทศอังกฤษ

ความเป็นนักสู้ ทำให้ นิตยสารไทม์ ยกย่องเป็นบุคคลแห่งปี 2555 อันดับ 2 รองจากบารัก โอบามา ขณะนั้นเธออายุ 15 ปี

ปีนี้เธอกลายเป็นตัวเก็งได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ เมื่อพลาดโอกาสจึงทำให้คนมากมายเสียดาย

และเมืองไทยจะน่าเสียดายอย่างยิ่ง หากไม่มีคนเช่น ยูซาฟไซอยู่เลย