ตัวอย่างตำตา

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ขณะที่สหรัฐกำลังเผชิญปัญหาความไม่แน่นอนในประเด็นเพดานหนี้ กรีซกลายเป็นประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อีกครั้ง

ต้นตอมาจากการที่จอร์จ โซรอส พ่อมดทางการเงินของโลก ระบุว่า บรรดาเจ้าหนี้รายใหญ่ของกรีซต้องเตรียมทำใจรับความสูญเสีย

สาเหตุเพราะโอกาสที่รัฐบาลกรีซจะหาเงินมาชำระหนี้เงินที่กู้ยืมมานั้นแทบเป็นศูนย์

คงจำกันได้ว่า กรีซ คือปฐมบทของวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจในยุโรป เนื่องจากมีการซุกหนี้ และสร้างภาระหนี้สินอย่างมากมาย จากการที่พรรคการเมืองต่างๆ เน้นประชานิยม และดำเนินโครงการอภิมหาโปรเจกต์มากมาย จนในที่สุดนำไปสู่การล่มสลายทางเศรษฐกิจ

สิ่งที่กรีซต้องทำคือการกู้ยืมเงิน ขอความช่วยเหลือจากกลุ่มทรอยกา ซึ่งประกอบไปด้วย สหภาพยุโรป (อียู) กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) และธนาคารกลางยุโรป (อีซีบี)

ครั้งแรก เป็นการกู้ยืมเงิน 1.1 แสนล้านยูโร หรือราวๆ 4.7 ล้านล้านบาท และครั้งที่ 2 กู้ยืมอีก 1 แสนล้านยูโร หรือประมาณ 4.3 ล้านล้านบาท เบ็ดเสร็จการกู้ทั้งหมดเป็นยอดเงิน 2.1 แสนล้านยูโร หรือคิดเป็นเงินไทยก็ราวๆ 9 ล้านล้านบาท

หรือเขียนเป็นตัวเลขชัดๆ ก็คือ 9,000,000,000,000 บาท

กลุ่มทรอยกากำหนดให้รัฐบาลกรีซจะต้องหาเงินมาชำระหนี้สินที่เกิดจากการกู้ยืมไปทั้งสองครั้งดังกล่าวภายในระยะเวลา 15 ปี และรัฐบาลกรีซจะต้องจ่ายดอกเบี้ยให้กับบรรดาเจ้าหนี้ในอัตรา 3.5% ของเงินกู้

ผลที่เกิดขึ้น ทำให้โซรอสระบุว่า กรีซไม่มีปัญญาใช้หนี้ โดยแม้ทุกฝ่ายต่างรู้ดีถึงสถานการณ์ดังกล่าว แต่ทว่ายังมีการตั้งความหวังเลื่อนลอย อาจมีโอกาสได้รับเงินกู้คืนมา

หนทางเดียวที่จะแก้ปัญหาหนี้สินของกรีซ โซรอสมองว่าก็คือ การล้างยกหนี้ให้กรีซทั้งหมด

ข้อมูลจากสำนักงานสถิติแห่งยุโรป ระบุว่ากรีซเป็นชาติสมาชิกสหภาพยุโรปที่มีสัดส่วนของหนี้สินสูงสุด โดยในปีที่ผ่านมา ยอดหนี้สาธารณะสูงถึง 126.8% ของขนาดเศรษฐกิจ

ซ้ำร้ายยังมีการประเมินว่าในอีก 7 ปีข้างหน้านี้ หรือภายในปี 2020 ยอดหนี้สาธารณะของกรีซก็จะยังคงไม่ลดต่ำไปกว่า 120.5% ของขนาดเศรษฐกิจ อันเป็นที่มาของการตั้งคำถามความสามารถในการชำระหนี้ของกรีซ

ประชานิยมกำลังแสดงผลให้เห็น เป็นตัวอย่างที่ชัดแจ้งว่าสร้างผลกระทบต่อเศรษฐกิจอย่างยาวนาน ไม่รู้จะจ่ายหนี้ได้ชาติไหน

เห็นตัวอย่างแล้ว ไม่ฉุกคิดกันบ้างหรือ