รั้งตำแหน่งเดิม

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

อันดับนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย!!!

เมื่อข้อมูลจากการประชุมเวิลด์ อีโคโนมิก ฟอรัมตอกย้ำว่าการศึกษาไทยรั้งท้ายอยู่อันดับ 8 ในกลุ่มอาเซียน เรียงลำดับจากสูงสุดคือ สิงคโปร์ มาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย กัมพูชา เวียดนาม และไทย

ไม่ต้องหดหู่มากมาย เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องบางคนยังมองในแง่ดีว่ารั้งท้ายอาเซียน แต่ถ้ามองระดับโลกแล้วยังอยู่ในระดับกลางๆ

ฟังแล้ว ทุบโต๊ะ ตั้งแต่ตอนนี้ได้เลยว่า อันดับการศึกษาเราคงกระเตื้องขึ้นมาได้ยาก เพราะไม่ต้องไปพูดไกลถึงการปฏิสังขรณ์ ปฏิรูป ยกระดับมาตรฐานหลักสูตร พัฒนาบุคลากร เอาแค่ประคองตัววิ่งให้ทันเพื่อนบ้านไม่ตกขบวนเออีซีกับเขาก็ดูจะเหนื่อยเอาเรื่อง

ส่องเงินกู้ก้อนใหญ่ในประวัติศาสตร์ 2 ล้านล้านบาท ถูกละลายไปกับการคมนาคมขนส่งเป็นหลัก ไม่มีเศษเงินกระเด็นมาให้การศึกษาสักนิดสักหน่อย

ครั้นจะฝากอนาคตเด็กไทยไว้กับแท็บเล็ตฟรีจากภาษีประชาชน นโยบายสำคัญของรัฐบาลเพื่อไทย ความหวังก็คงจะริบหรี่เต็มทน

ยิ่งเห็นแนวคิดของผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงการศึกษาดึงงบค่านม ค่าชุดนักเรียน มาโปะค่า “แท็บเล็ต”ที่ขาดไป 500 ล้านบาท ในปีงบประมาณ 2555 หรือแนวคิดผุดไอเดียแหวกทางออกอันตีบตันด้วยการเสนอคูปองเงินสด 3,000 บาท เพื่อนำไปจัดซื้อแท็บเล็ตแทนแจกฟรี

งานนี้ไม่รู้จะฝากความหวังกับใครได้ คิดทำใจได้แต่เพียงอันดับการศึกษาไทยที่รั้งท้ายในกลุ่มประเทศอาเซียนคงไม่สามารถตกต่ำไปกว่านี้ได้อีกแล้ว