ริบหรี่

โดย..ธนพล บางยี่ขัน

เส้นทางสู่ความปรองดองสมานฉันท์ของบ้านนี้เมืองนี้ดูตีบตันริบหรี่มากขึ้นทุกที แม้จะมีความพยายามกันหลายครั้งหลายหนจากหลายฝ่ายหลายฝั่ง สุดท้ายสถานการณ์ยังติดหล่มไปไม่ถึงไหน หนำซ้ำมีแต่รังจะขยับถอยหลังเข้าคลองไปเรื่อยๆ

ครั้งหนึ่งเคยคิดอ่านกันว่าปัญหาที่หมักหมมฝังรากลึกกันมานานน่าจะได้ใช้เวทีสภาผู้แทนราษฎรหรือรัฐสภาเข้ามาแก้ไขปัญหา แต่ดูจากบรรยากาศการพิจารณา ทั้ง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ คงยากจะฝากความหวัง

เพราะขนาดตัวแทนของประชาชนที่ถูกเลือกไปทำหน้าที่ในสภายังเห็นกันไปคนละทิศละทางชนิดที่ไม่มีจุดร่วมที่เห็นพ้องต้องพอจะอะลุ่มอล่วยเดินหน้าไปด้วยกันได้

ทั้งประธานฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน ไม่ใช่ร้องเพลงกันคนละคีย์ แต่แย่งกันร้องคนละเพลง สุดท้ายก็ต้องมาทะเลาะกันเอง ป่วนไปกับการประท้วงกันไปกันมา จนต้องพักการประชุม แต่เปิดประชุมใหม่ได้ไม่นานก็ต้องพักใหม่เป็นวังวนไม่รู้จบสิ้น

ยังไม่รวมกับความพยายามนอกสภารอบใหม่ที่ครั้งนี้เตรียมตั้งเวทีใหญ่เชิญฝ่ายต่างๆ ร่วมหาทางออกประเทศ 25 ส.ค. ซึ่งมีฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ รวมถึงภาคประชาสังคม นักวิชาการ ภาคเอกชน และสื่อมวลชน รับคำเชิญแล้ว แต่ในขณะที่คู่ขัดแย้งอย่างประชาธิปัตย์ กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ฯลฯ ยืนยันไม่เข้าร่วมเวทีนี้ อย่างนี้คงยากจะนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงใดๆ ได้

งานนี้ ทุบโต๊ะ ได้เลยว่าสถานการณ์บ้านเมืองคงจะอึมครึมไร้ทางสมานฉันท์ไปอีกนาน และยังสุ่มเสี่ยงที่จะเกิดความรุนแรงได้ทุกเมื่อตราบใดที่ปมปัญหายังไม่ได้คลี่คลาย