มืดบอด

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ใบ้รับประทานกันไปเป็นแถวๆ โดยยังไม่มีการชี้แจงใดๆ สักแอะ

เมื่อปรากฏข่าวคณะกรรมการปิดบัญชีโครงการรับจำนำผลผลิตทางการเกษตรของกระทรวงการคลัง ทำการสรุปโครงการรับจำนำข้าวของรัฐบาลว่าขาดทุนไปแล้ว 2.06 แสนล้านบาท

เมื่อรวมค่าบริหารจัดเก็บข้าวของกระทรวงพาณิชย์อีก 3.3 หมื่นล้านบาท และค่าเสื่อมราคาของข้าวที่เก็บไว้ราว 2 หมื่นล้านบาท

รวมแล้วการรับจำนำข้าวขาดทุนประมาณ 2.6 แสนล้านบาท

นี่แหละสิ่งที่ปรากฏชัดเจนของโครงการจำนำข้าวที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจ นอกจากการผลาญเงินงบประมาณ ทำให้ประเทศเสียหาย และก่อให้เกิดการโกงกินอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความเสียหายจากโครงการรับจำนำข้าวก็คือ ความมัวเมาทางการเมือง ไม่ลืมหูลืมตาของบรรดาผู้มีอำนาจ

เริ่มตั้งแต่สิ่งที่ปรากฏมีเพียงข่าวความคิดจะปลด สุภา ปิยะจิตติ รองปลัดกระทรวงการคลัง ในฐานะประธานคณะกรรมการปิดบัญชีโครงการรับจำนำผลผลิตทางการเกษตรออกจากตำแหน่ง

เหตุผลก็คือดันไปสรุปตัวเลขที่การเมืองรับไม่ได้ แม้ว่ามันจะเป็นจริงก็เถอะ

ความมัวเมาในอำนาจยังคงทำให้เกิดการเดินหน้าโครงการรับจำนำข้าวต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ไม่ว่าความเสียหายจากการจำนำที่มากเท่าใด ก็ไม่มีทางหยุดยั้งการรับจำนำข้าวได้

เหตุผลก็เนื่องจากนโยบายประชานิยมทางการเมืองที่แทรกซึมลึกลงไปทุกขณะ

ที่สำคัญโครงการรับจำนำข้าวยังกลายเป็นการยักยอกเงินแผ่นดินอย่างแยบยล

ผลการขาดทุนกว่า 2 แสนล้านบาท ถูกถ่ายเทจากเงินภาษี ไปสู่กระเป๋าผู้มีอำนาจทางการเมือง กระจายไปอย่างทั่วถึง

ทั้งการทุจริตจากโรงสี โกดังเก็บข้าว ทั้งการฉ้อฉลจากข้าวรัฐบาล ฯลฯ เหล่านี้กลายเป็นการบูรณาโกงแบบเบ็ดเสร็จ ครบวงจรที่ยิ่งใหญ่สุดเท่าที่เคยมีมา

ขณะที่ชาวนาก็ไม่ได้เงินจำนำอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ส่วนต่างก็การรับจำนำถูกจัดสรร แบ่งส่วนออกไป ยังกลุ่มก้อนเกาะกินทั่วหน้า

ใครก็ตามที่ยังคงหน้ามืดตามัวเดินหน้าโครงการรับจำนำข้าว ต้องถือว่าเป็นผู้ที่กำลังสร้างความเสียหายอย่างมหันต์ให้แผ่นดิน

ถึงแม้จะไม่ร่วมขบวนการทุจริต แต่การทำเป็นหูหนวก ตาบอด ก็ไม่ต่างจากการร่วมขบวนการพายเรือให้โจรนั่ง

หรือสุดจะเยียวยา ลากจูงกลับมาให้มีสำนึกได้จริงๆ