ปรองดอง?

โดย...ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

พรรคเพื่อไทยกับความพยายามการสร้างความปรองดองเคยลองผิดลองถูกมาแล้วจากการเสนอ “ร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการปรองดองแห่งชาติ” เมื่อปี 2555 เนื้อหาของร่าง พ.ร.บ.ดังกล่าวมีลักษณะที่ถูกมองว่าสุดขั้ว เนื่องจากให้การกระทำที่เกิดจากการรัฐประหารปี 2549 เป็นโมฆะ ครอบคลุมไปถึงปลดล็อกคดีทุจริตที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้มีคำพิพากษาไปแล้ว แต่ก็ไปไม่ถึงฝั่งเพราะเจอกับกระแสต่อต้านเสียก่อน

ต่อมา สส.เสื้อแดงในพรรคเพื่อไทยได้ระดมกำลังส่ง “ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิดเนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง การแสดงออกทางการเมืองของประชาชน” เข้าสภาผู้แทนราษฎร แม้ว่ากฎหมายนี้จะไม่ได้มีผลต่อคดีทุจริตที่ศาลตัดสินไปแล้ว แต่ก็ยังมีความคลุมเครืออยู่ว่าจะเข้าข่ายช่วยเหลือนักโทษเสื้อแดงที่กระทำความผิดอาญาแผ่นดินหรือไม่ โดยเฉพาะประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ซึ่งเป็นประเด็นที่มีความละเอียด ทำให้กฎหมายนิรโทษกรรมเสื้อแดงจึงไม่อาจใช้เสียงข้างมากลากไปได้ง่ายๆ

ล่าสุด ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี เตรียมเสนอร่างกฎหมายปรองดอง และประกาศความมั่นใจว่า การเสนอกฎหมายที่กำลังเสนอนั้นไม่สร้างปัญหา พร้อมกับเดินสายทำความเข้าใจประชาชนทั่วประเทศแบบเหนือจรดใต้ เริ่มตั้งแต่วันที่ 26 เม.ย.

“ความปรองดอง” ไม่มีใครปฏิเสธว่าเป็นสิ่งที่คนไทยทุกคนต้องการ เพียงแต่ว่ากระบวนการสร้างความปรองดองจะต้องไม่เกิดการทำผิดให้เป็นถูก เพราะไม่อย่างนั้นทุบโต๊ะไว้ที่นี้เลยว่า แทนที่จะสร้างความปรองดองแต่จะกลายเป็นการสร้างปัญหาแทน