วันแห่งความกตัญญู

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

วันนี้วันหยุด เพื่อชดเชยวันจักรี คือวันที่ 6 เม.ย.ที่ผ่านมา

จริงๆ แล้ว วันจักรีอาจเรียกได้ว่าเป็นวันพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เนื่องจากเมื่อ พ.ศ. 2325 พระองค์เสด็จปราบดาภิเษกขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี

ในปี พ.ศ. 2416 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯ ให้หล่อพระบรมรูปพระเจ้าอยู่หัวทั้ง 4 พระองค์ ไว้บนพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท และได้มีการย้ายสถานที่หลายครั้ง ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 ทรงโปรดให้ย้ายพระบรมรูปทั้ง 4 (ร.14) มาไว้ ณ ปราสาทพระเทพบิดร ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พร้อมกับพระบรมรูปของรัชกาลที่ 5

จนกระทั่ง ในเดือน เม.ย. 2461 การซ่อมแซมก่อสร้างและประดิษฐานพระบรมรูปทั้ง 5 รัชกาล จึงสำเร็จลุล่วง และได้มีพระบรมราชโองการ ประกาศตั้งพระราชพิธีถวายบังคมพระบรมรูป ในวันที่ 6 เม.ย.ปีนั้น และต่อมา โปรดฯ ให้เรียกวันที่ 6 เม.ย. ว่า วันจักรี

ความจริงวันจักรี ไม่เพียงแต่เป็นวันระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเท่านั้น แต่ก็น่าจะระลึกถึงพระคุณสถาบันพระมหากษัตริย์ของไทยเช่นกัน

หากย้อนกลับไปดูในประวัติศาสตร์ ที่รักษาความเป็นชาติ ความเป็นเสรีได้ ก็ด้วยเหตุแห่งสถาบันกษัตริย์ นับตั้งแต่ปฐมราชวงศ์เป็นต้นมา

ในยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ได้มีศึกประชิดเมืองหลายครั้ง โดยครั้งสำคัญคือศึก 9 ทัพ ที่สยามประเทศสามารถรบชนะทั้งๆ ที่กำลังพลน้อยกว่า

พอหมดศึกจากประเทศข้างเคียง เข้ายุคตามล่าอาณานิคมของชาติตะวันตก บ้านเมืองเราก็รอดพ้นรักษาเอกราช ด้วยพระปรีชาสามารถขององค์พระมหากษัตริย์อีกเช่นกัน

ในยุคที่บ้านเมืองคับขันเผชิญภัยสงครามทางความคิด ภัยคอมมิวนิสต์ สถาบันกษัตริย์ทรงเป็นหลักชัยของบ้านเมือง ทำให้รอดปลอดภัย รักษาเอกราชและความเป็นชาติคงไว้

นี่แหละ พระคุณสถาบันกษัตริย์ที่มีอยู่มากมาย แต่ทำไมถึงมีบางพวกมุ่งล้มล้างสร้างความมัวหมองอย่างไม่รู้ลืม

พวกนี้ เป็นพวกอกตัญญูโดยแท้ ไม่ระลึกถึงคุณแผ่นดิน คุณของสถาบันที่ยังประโยชน์ ความร่มเย็นมาตั้งแต่อดีต

แต่ก็เอาเถอะ ทุกอย่างเป็นไปตามกฎแห่งกรรม ใครทำความชั่ว ตอนดำรงชีวิตอยู่ก็มีแต่ความเร่าร้อน เป็นทุกข์ ภายภาคหน้าตายไปก็ย่อมไปสู่ภพแห่งทุกข์อย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน

คนเนรคุณชาติ เนรคุณแผ่นดิน ไม่เจริญยั่งยืนหรอก

ไม่เชื่อคอยดูจุดจบกันต่อไป