เสวนาปาหี่

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

ไม่ว่าจะเป็น สส.เพื่อไทย แกนนำรัฐบาล รับลูกทันควัน ภายหลัง ดิเรก ถึงฝั่ง สว.สายเลือกตั้ง ยื่นแก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตรา ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าต้องแก้ไขรัฐธรรมนูญทั้งฉบับถึงขั้นวางแนวทางประชามติ

ยิ่งทำให้นึกถึงมติ ครม. เมื่อวันที่ 19 มี.ค. 2556 อนุมัติงบประมาณ 77 ล้านบาท ดำเนินเวทีสานเสวนาความขัดแย้งทางการเมืองภายใต้ชื่อ “การพูดจาหาทางออกประเทศไทย” มีการตระเตรียมนักวิชาการ 400-500 คน ทำหน้าที่วิทยากร กำหนดพื้นที่ 108 เวที ยึดเขตเลือกตั้งเป็นหลัก เช่น 1 จังหวัดมี สส. 4 เขต จัดเวทีได้ 1 เวที

พร้อมกันนั้น มหาดไทยดำริให้จัดทำสมุดคู่มือสอบถาม 3 เรื่องหลัก ประกอบด้วย 1.แนวทางการสร้างความปรองดอง สมานฉันท์ 2.ความเห็นของประชาชนในการนิรโทษกรรม 3.ความเห็นของประชาชนในการแก้ไขรัฐธรรมนูญว่าจะแก้ไขรายมาตราหรือแก้ทั้งฉบับ พร้อมกันนั้นให้นักวิชาการเก็บข้อมูลประชาชน 7.5 หมื่นตัวอย่างในรูปแบบงานวิจัยเสนอ ครม.

เป็นที่น่าแปลกใจว่าเวทีสานเสวนารอบใหม่จะนำไปสู่การหาทางออกให้กับประเทศไทยได้จริงหรือ ถึงแม้ก่อนหน้านี้เคยมีผู้เสนอว่าบรรดาปมขัดแย้งทางการเมืองควรตั้งโต๊ะสานเสวนาให้ตกผลึกกันเสียก่อนเข้าสู่สภา

ทว่าขณะนี้มีการเสนอร่างกฎหมายนิรโทษกรรม ยื่นให้แก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตรา ก็เป็นการกระทำที่ข้ามขั้นเจรจาหาข้อยุติร่วม จึง ทุบโต๊ะ ได้เลย การสานเสวนาจึงไม่ก่อเกิดมรรคผลใดให้นักการเมืองในสภานำไปใช้ นอกจากสบช่องดึงภาษีประชาชนสร้างเวทีแหกตาให้ได้มาซึ่งผลงานวิจัยเก็บไว้ในหอสมุดแห่งชาติเท่านั้นเอง