ไม่จำเอาเสียเลย

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ไซปรัส เกาะสวรรค์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน กลายเป็นประเด็นโด่งดังไปทั้งโลก และส่งผลกระทบอย่างต่อเนื่องทำให้หุ้นตกระเนระนาด

ที่ผ่านมา ไซปรัสเป็นจุดหมายการท่องเที่ยวยอดนิยม มีนักท่องเที่ยวราว 2.4 ล้านคนต่อปี จากจำนวนประชากรไซปรัสที่มี 1 ล้านคนเศษเท่านั้น

ไซปรัสเคยตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร เมื่อได้รับเอกราช กลายเป็นประเทศที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างเข้มแข็ง จากการท่องเที่ยว อสังหาริมทรัพย์ ธนาคาร ปิโตรเลียม ฯลฯ

ขนาดพื้นที่ของไซปรัสมีประมาณ 9,234 ตารางกิโลเมตร ใหญ่กว่ากรุงเทพมหานคร 6 เท่า แต่ทว่าอำนาจซื้อและคุณภาพชีวิตของประชากรสูงกว่ามาก

ข้อมูลของธนาคารโลกระบุว่า เมื่อปี 2554 ที่ผ่านมา GDP per capita ที่เอาขนาดเศรษฐกิจประเทศหารด้วยจำนวนประชากร ไซปรัสติดอยู่อันดับที่ 26 ของโลก ชาวไซปรัสมีความมั่งคั่งต่อคนอยู่ที่ 32,254 เหรียญสหรัฐ ขณะที่ประเทศไทยอยู่ที่อันดับ 93 คนไทยมีความมั่งคั่งอยู่ที่ 8,646 เหรียญสหรัฐ

ในปี 2552 ที่สหภาพยุโรปเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ หรือไอเอ็มเอฟ ระบุว่า ไซปรัสซึ่งเข้าเป็นสมาชิกอียูเช่นกัน ได้รับผลกระทบไม่มากนัก และยังมีการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดี คนว่างงานน้อย

ปรากฏว่าในขณะนี้ไซปรัสต้องขอความช่วยเหลือจากไอเอ็มเอฟ คณะกรรมาธิการยุโรป (อีซี) และธนาคารกลางยุโรป (อีซีบี) หรือที่เรียกว่าเจ้าหนี้ 3 ฝ่ายทรอยกา

ไซปรัสต้องการเงินกู้จำนวนไม่ต่ำกว่า 1 หมื่นล้านยูโร เพื่อเข้ามาแก้ไขปัญหา ต้นเหตุวิกฤตเศรษฐกิจของไซปรัส ก็คือระบบสถาบันการเงิน

ธนาคารต่างๆ ของไซปรัสได้ปล่อยเงินกู้ให้ กรีซ ทั้งภาครัฐและเอกชน จำนวนมหาศาลประมาณ 3.2 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 9.6 แสนล้านบาท คิดแล้วเป็นสัดส่วนถึง 160% ของขนาดเศรษฐกิจ

เมื่อกรีซเกิดปัญหาธนาคารเหล่านี้ก็ประสบปัญหาตาม และลามกลายเป็นวิกฤตประเทศ

ไซปรัส คือภาพสะท้อนความไม่พอเพียง การปล่อยกู้เกินตัวในสถาบันการเงิน เป็นอีกมิติของความไม่พอเพียงในด้านอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นการใช้จ่ายเกินตัวของรัฐบาล ภาคเอกชน หรือประชาชนทั่วไป สุดท้ายก็ไม่พ้นต้องประสบจุดจบไม่แตกต่างกัน

และบ้านเมืองเรายังเดินหน้า เพิ่มความเสี่ยงจากความไม่พอเพียงอย่างไม่หยุดยั้งอยู่อีกหรือ

วิกฤตที่เกิดขึ้นในประเทศต่างๆ ทำไมถึงไม่สอนใจ ไม่จำบ้างเลย