ภาพลวงตา

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ หรือสภาพัฒน์ แถลงตัวเลขเศรษฐกิจที่สำคัญ นั่นก็คือ เศรษฐกิจปี 2555 ที่ผ่านมา ซึ่งเติบโต 6.5%

นอกจากนั้นในช่วงไตรมาส 4 ของปีก่อน เศรษฐกิจโตขึ้นมาถึง 18.9% เป็นอัตราเติบโตที่สูงสุดเท่าที่มีการจัดทำตัวเลขเศรษฐกิจ

ข่าวนี้ความจริงแล้วต้องถือว่าเป็นข่าวดีที่เศรษฐกิจเติบโตขึ้นมาได้อย่างน่าประทับใจ

แต่ทว่าหากไปดูพื้นฐานความเป็นจริง การดีใจก็อาจจะเร็วเกินไปสักนิด

สาเหตุของการที่เศรษฐกิจโตขึ้นมาได้ เนื่องจากฐานในปีก่อนโน้นลดต่ำ จากเศรษฐกิจหดตัว อันเป็นผลจากน้ำท่วมใหญ่นั่นเอง

ไม่เชื่อลองตามไปดู เริ่มจากเศรษฐกิจไตรมาส 4 ปีที่แล้ว โตขึ้นถึง 18.9% ก็เนื่องจากเศรษฐกิจไตรมาสเดียวกันของปีก่อนหน้าโน้นติดลบไปถึง 9%

นั่นหมายความว่า หากเอาเศรษฐกิจในช่วงไตรมาส 4 ทั้งสองปีมารวมกันและหาค่าเฉลี่ยจะเท่ากับว่า เศรษฐกิจไตรมาสสุดท้ายจะโตเฉลี่ยปีละ 5%

ขณะเดียวกันในภาพใหญ่ เศรษฐกิจปีที่แล้วโต 6.59% แต่ทว่าปีก่อนโน้นโตแค่ 0.1% หมายความว่าค่าเฉลี่ยจะโตแค่ 3.35% เท่านั้น

นี่แหละ คือผลงานในการบริหารเศรษฐกิจช่วง 2 ปีของรัฐบาล

การประเมินผลงานจึงต้องมองภาพที่ชัดเจน ไม่ใช่การมองเป็นจุดๆ มิเช่นนั้นบางจุดอาจจะสดใส บางจุดอาจมีแต่ไฝฝ้า จุดด่างดำ

แน่นอนที่สุด หากไม่มีปัญหาน้ำท่วม เศรษฐกิจก็คงไม่หดตัว และค่าเฉลี่ยอาจจะมากไปกว่านี้ แต่ทว่าจะเป็นเท่าไรคงไม่มีใครตอบได้

เอาเป็นว่า ปีที่ 3 แห่งการบริหารประเทศ คือปีนี้น่าจะเป็นคำตอบที่ดีว่าการบริหารเศรษฐกิจจะมีฝีมือขนาดไหน

แต่ถ้าให้ดี การมองเฉพาะตัวเลขทางเศรษฐกิจอย่างเดียว อาจไม่ครบทุกมิติ และควร จะต้องเอาตัวเลขอื่น อย่างหนี้สาธารณะมาเป็นตัวคำนวณด้วย เช่น อาจจะหาค่าอัตราส่วนการเติบโตทางเศรษฐกิจต่อหนี้สินประเทศ (Growth/ Debt Ratio) หรือ G/D Ratio มาเทียบเคียง

เพราะหากเศรษฐกิจของประเทศมีตัวเลขเติบโตสูงๆ แต่ทว่าหนี้สินประเทศมีมากตามไปด้วย นั่นแสดงให้เห็นว่า การเติบโตมาจากการกู้ ไม่ใช่มาจากความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

หรือพูดง่ายๆ มันเป็นภาพลวงตาทางเศรษฐกิจ คล้ายๆ กับการปั่นตัวเลขทางเศรษฐกิจให้มีฟอง

แต่ในทางกลับกัน หากเศรษฐกิจเติบโตได้ดี และตัวเลขหนี้สินไม่เพิ่มมากนัก ถึงจะเป็นการเติบโตอย่างยั่งยืน

นี่แหละ ยุคนี้สมัยนี้ต้องระวังคำพูด คำแถลงต่างๆ ให้ดี

เพราะมีผู้กำกับ นักสร้างภาพเกิดขึ้นมากเสียเหลือเกิน