กลิ่นชอบกล

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ยิ่งกว่ารายการตามล่าหาความจริง นั่นคือปริศนาการขายข้าวของรัฐบาลจำนวน 7 ล้านตัน

บุญทรง เตริยาภิรมย์ รมว.พาณิชย์ ยืนยัน นอนยัน มีสัญญาขายจริง แต่วงการค้าข้าวกลับส่ายหน้าไม่เชื่อถือเนื่องจากไม่มีสัญญาณใดๆ แสดงให้เห็น

นับตั้งแต่การจองเรือ การซื้อกระสอบ การเตรียมส่งออก ฯลฯ โดยทุกอย่างกลับเงียบกริบ

ล่าสุด วานนี้ที่ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ให้สัมภาษณ์คู่กับบุญทรง ก็ยิ่งทำให้เกิดความงุนงงมากขึ้น

เพราะเมื่อผู้สื่อข่าวถามยิ่งลักษณ์ว่า เห็นสัญญาซื้อขายข้าวหรือยัง ยิ่งลักษณ์ตอบว่าเห็นแล้ว เป็นเอ็มโอยู

นี่แหละ ประเด็นสำคัญ

ถ้าสัญญาที่คุยกันลั่นทุ่งเป็นเอ็มโอยูละก็ มีหวังต้องหัวเราะกันฟันหัก

สาเหตุเนื่องจากเอ็มโอยูนั้นสถานะเป็นแค่เพียงบันทึกช่วยจำ หรือ Memorandum of Understanding แปลง่ายๆ ว่า เป็นแค่การบอกกล่าวลอยๆ ว่าจะซื้อ แต่ยังไม่ได้ซื้อจริง

ที่สำคัญคือเอ็มโอยู จะซื้อหรือไม่ซื้อ หรือจะยกเลิกเมื่อไรก็ได้

สัญญาข้าวที่ถือเป็นสัญญาก็คือการลงนามซื้อขายกันเรียบร้อย กำหนดเวลาส่งมอบ และมีการเปิดแอล/ซี สั่งซื้อข้าว ถึงมั่นใจได้ว่าเป็นการขายข้าวจริง

และก็ดูเหมือนว่า เมื่อยิ่งลักษณ์พูดว่าเป็นเอ็มโอยู ก็ทำเอาบุญทรงต้องรีบมายืนยัน เป็นสัญญาซื้อขาย ไม่ใช่เอ็มโอยู

เลยยิ่งทำให้งุนงง มันคืออะไร เป็นเอ็มโอยู สัญญาซื้อขายที่ยังไม่มีการจ่ายเงิน หรือรูปแบบลักษณะใด

กระทรวงสาธารณสุขอยู่ไหน รีบมาด่วน สงสัยเชื้อ White Lie หรือโกหกสีขาว ทำท่าจะระบาดอย่างหนัก

แต่ทุกอย่าง เวลาเป็นคำตอบว่า อะไรเป็นอะไร

ถ้าขายไม่ได้ งานนี้เห็นที ได้บอกศาลา ไปกันทั้งคณะ เพราะออกมายืนยัน นั่งยัน ตีตรากันเรียบร้อยแล้วว่าขายได้

ในทางกลับกัน หากขายได้จริง สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็คือการเปิดเผยให้ชัดว่าขายไปตันละเท่าไร เมื่อหักกลบลบหนี้ ยอดขาดทุนมันแค่ไหน

การอมพะนำ ไม่บอกออกมา เป็นสิ่งที่กระทำไม่ได้ เพราะอย่าลืมว่าเงินโครงการข้าว เป็นเงินภาษีของส่วนรวม ประชาชนผู้เสียภาษี เป็นเจ้าของมีสิทธิรู้

โลกนี้ไม่มีอะไรมาปิดบังความจริง แม้บางครั้ง บางช่วงอำนาจการเมืองจะมาครอบงำ สร้างม่านมายา ซุกงำเอาไว้ก็เถอะ

สุดท้ายความจริงก็คือความจริง โกงก็คือโกง เจ๊งก็คือเจ๊ง

จะบิดเบือน ปิดบัง อย่างไรรับรองได้ว่าทำไม่ได้ตลอดหรอก