ช้าก่อน...!

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

การประชุมคณะรัฐมนตรีเศรษฐกิจ ที่เพิ่งผ่านมาหมาดๆ มีสิ่งที่น่าพูดถึงนั่นคือการกระตุ้นการส่งออก ด้วยการลดภาษี ใน 4 กลุ่มสินค้า ได้แก่ สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม เครื่องหนัง อาหาร และอัญมณี

กระทรวงพาณิชย์ได้รับมอบหมายให้ไปศึกษาว่า จะลดภาษีด้วยวิธีใด โดยที่เตรียมเอาไว้ อาทิ การยกเว้นภาษีหัก ณ ที่จ่าย 3% กรณีการรับจ้างผลิต การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับอัญมณีที่ยังไม่ได้เจียระไน และยกเว้นภาษีเงินได้จากการลงทุนในต่างประเทศ

เป้าหมายของการลดภาษี ก็คือความพยายามเร่งรัดการส่งออกให้ขยายตัวไม่ต่ำกว่า 9% โดยแม้จะสูญเสียเงินงบประมาณ แต่สามารถนำเงินตราเข้าประเทศได้เป็นการทดแทน

แต่งานนี้ต้องขีดเส้นใต้ว่า น่าหวาดเสียวและสุ่มเสี่ยงอย่างมาก

สาเหตุเพราะการลดภาษีอาจเป็นการละเมิด ความตกลงว่าด้วยการอุดหนุน (Subsidy) ภายใต้กรอบข้อตกลงองค์การการค้าโลก (World Trade Organization : WTO) ที่ไทยเป็นสมาชิกอยู่ด้วย

และสิ่งที่ตามมาก็การที่ประเทศสมาชิกอื่นๆ สามารถยกเป็นข้ออ้างว่าไทยละเมิดข้อตกลงในเรื่องดังกล่าว

ข้อหาที่จะเจอก็คือการอุดหนุนของไทยนำไปสู่การแข่งขันทางการค้าที่ไม่เป็นธรรม (Distorted Competition) เป็นการจัดสรรทรัพยากรที่ไม่ถูกต้อง (Disallocation of Resources) และก่อให้เกิดการได้เปรียบในการแข่งขันทางด้านราคาแก่ผู้ส่งออกของไทย

ไม่เชื่อลองไปพลิกดูความตกลงว่าด้วยการอุดหนุนและมาตรการตอบโต้การอุดหนุน (Subsidy & Countervailing Measure : SCM) ที่ระบุว่า การให้ความช่วยเหลือโดยยกเว้นภาษีอากร หรือลดหย่อนภาษี ถือเป็นการสนับสนุนทางอ้อมทางด้านการเงิน

และการลดภาษียังก่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ส่งออกทั้ง 4 กลุ่ม อย่างชัดแจ้ง เพราะเป็นสิ่งที่ให้นอกเหนือไปจากปกติ เป็นการให้จำเพาะเจาะจงเฉพาะกลุ่ม ไม่ได้ให้เป็นการทั่วๆ ไป

ทั้งหมดจึงเข้าข่ายพฤติกรรมการอุดหนุนการส่งออก

หากมีการฟ้องร้องดำเนินคดี ประเทศคู่ค้าจึงอาจเรียกเก็บภาษีตอบโต้การอุดหนุนจากไทย ในอัตราเท่าๆ กับที่รัฐบาลจะลดภาษีให้ก็เป็นได้

สุดท้าย ตลาดส่งออกสินค้าเหล่านี้จะพังทลาย เนื่องจากทันทีที่ถูกประกาศว่าสินค้าไทยจะโดนสอบสวน ผู้นำเข้าจะหยุดนำเข้าสินค้าจากไทยทันที เนื่องจากเกิดความไม่แน่นอนขึ้นมา

ไปๆ มาๆ มันจะได้ไม่คุ้มเสีย ทำนองเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

งานนี้จึงถึงขั้นต้องขอยืมคำพระว่า เย็นไว้โยม