ข้าว...พิลึก

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

พิลั่นนโยบายข้าวยิ่งนานวัน ยิ่งเห็นความพิลึกพิลั่น

ความพิลึกล่าสุด เปิดเผยมาจาก นิพนธ์ วงษ์ตระหง่าน นายกกิตติมศักดิ์สมาคมโรงสีข้าวไทย ที่ระบุว่า กระทรวงพาณิชย์ระบายข้าวสารในสต๊อกที่ได้จากโครงการรับจำนำข้าวเปลือกและข้าวสารที่เก็บไว้ในสต๊อกแล้วนับล้านตัน แต่ไม่มีการเปิดเผยปริมาณและราคาข้าวที่ขายออกไป

ที่สำคัญข้าวสารที่ระบายออกไปถูกเวียนเทียนขายในประเทศ โดยนำข้าวไปขายต่อให้โรงสีในโครงการที่มีสัญญาส่งมอบข้าวสารให้รัฐบาลนับล้านตัน ขณะที่ข้าวที่เปิดรับจำนำ โรงสีก็จะเอาไปสีแปรสภาพเป็นข้าวสารออกไปขาย

ผลที่ตามมา คือ ราคาข้าวเปลือกนอกโครงการตกเหลือตันละ 9,500 บาท ถึง 1 หมื่นบาท เพราะการแอบระบายข้าวสาร

นี่เป็นการประกาศกันซึ่งหน้าว่า โครงการรับจำนำข้าวมีกลิ่น

กลิ่นเกิดจากโรงสีที่รับจำนำข้าว เล่นงิ้ว ฟันกำไร 2 ต่อ

ต่อแรกเมื่อรับจำนำข้าวมาแล้ว ได้รับเงินค่าจำนำไปเรียบร้อย ก็เอาข้าวไปสี ขายหมุนเงินไปก่อนฟันไปเหนาะหนแรก

พอเกิดปัญหาจะต้องหาข้าวมาส่งมอบให้รัฐบาล ก็ใช้วิธีซิกแซ็ก ไปเจาะซื้อข้าวจากรัฐบาลนั่นแหละ แล้วก็เอามาสวมกับข้าวที่รับจำนำ โดยซื้อกลับในราคาต่ำกว่าที่จำนำมากโข ฟันเป็นหนที่ 2

ป่านฉะนี้ ยังมีแต่อาการ บี้ บอด ใบ้ ไม่มีใครหน้าไหนมาแจ้งแถลงไขว่าจริงหรือไม่จริง

ขณะเดียวกัน ยังเกิดประเด็นเพิ่มเติมอีก นั่นคือข้าวที่จำนำมาอยู่ที่องค์การคลังสินค้า (อคส.) มีการขายให้กรมการค้าต่างประเทศไปเรียบร้อย

การขายให้กรมการค้าต่างประเทศ ไม่ผิดหรอก เพราะเป็นหน่วยงานของรัฐ และสามารถส่งออกข้าวไปต่างประเทศโดยเฉพาะในรูปรัฐต่อรัฐได้

แต่สิ่งที่ต้องติดตามก็คือ ข้าวที่ซื้อไป เอาไปทำอะไร

ที่สำคัญ การดำเนินงานทั้งหมด โปร่งใส หรือมีกลิ่นตุ ๆ

ในการขายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ ปกติแล้วกรมการค้าต่างประเทศจะทำหน้าที่ลักษณะเป็นตัวแทนรัฐบาลไทย เจรจากับรัฐบาลต่างประเทศเพื่อขายข้าว จากนั้นเมื่อได้ทำสัญญาสั่งซื้อแล้วก็จะเอามากระจายให้เอกชนช่วยกันส่งมอบ

แน่นอน ก่อนการเจรจาขายข้าว กรมการค้าต่างประเทศต้องถกกับผู้ส่งออกข้าวแล้วว่า ราคาที่ไปขาย รับกันได้หรือไม่ ถ้าได้ก็เดินหน้า

แต่นี่ กรมการค้าต่างประเทศไปซื้อข้าวสารเอง เหมือนกับจะส่งมอบเอง ซึ่งยังไม่รู้จะส่งไปที่ไหน

งานนี้จึง พิลึก พิลั่น พิสดาร เป็นที่สุด